Ostatnia noc była dla nas jedną z tych, którą śmiało możemy nazwać niezapomnianą. Zaczęło się już w południe. Ptysiek po swojej drzemce wstał jakiś nieswój i zaraz pobiegł do łazienki. I wtedy się zaczęło. Wymiotował po wszystkim, nawet po kilku łykach wody. Leżał na sofie w salonie i jęczał. Do tego Pyza od 5 dniu gorączkująca i marudząca po szczepieniach. Ptysiek od razu przeszedł na ostrą dietę, zero jedzenia, tylko herbatka rumiankowa podawana po jednym łyku i... co kilkanaście minut wymioty. Pod wieczór zaczął już płakać, że chce mu się pić, to kochany tatuś pozwolił się Ptysiowi napić herbatki do woli, nawet go zachęcał: "pij kochanie, musisz dużo pić". Żaden z nich nie słuchał moich ostrzeżeń, żeby pić "POWOLI !!!". No i znowu wszystko było... dywan, łazienka cała razem z drzwiami wejściowymi... wszystko na trasie do łazienki. W między czasie nastała noc, Pyza szybko usnęła wykończona gorączką, a Ptysiek jak wymiotował tak wymiotował, nawet po jednym łyku wody. Ja dla relaksu prałam co chwila a to koszulki Ptysia, a to koszulki Piotrka, a to koce, sprzątałam łazienkę i tak w kółko. W między czasie budziła się Pyza z płaczem co godzinę. Około 23, Pyza usnęła, Piotruś też zasnął z Ptysiem wtulonym w siebie. No to ja szczęśliwa, załadowałam suszarkę, przygotowałam dla Ptysia wiadro -na "w razie czego" - i tez się położyłam. O 23:55 zaczęło się na nowo. Usłyszałam jak Ptysiek lekko kaszlnął i od razu krzyknęłam do Piotrka:
- Wiadro !
A Piotrek jakby mu rozum odjęło pyta Ptysia:
- chcesz wymiotować kochanie ?
Na co Ptyś oczywiście odpowiedział:
- NIE! - bo nikt przecież nie chce wymiotować, a to że musi to już inna sprawa.
I po dwóch może trzech sekundach słyszę jak Ptysiek zaczyna koncert na nowo. I znowu krzyknełam do Piotrka:
- WIadro !
To teraz nie zgadniecie co zrobił Piotr. Wziął wiadro, które wcześniej przygotowałam i... przyłożył leżącemu Ptysiowi tak, że wsadził mu na głowę i Ptysiek wszystko co zwymiotował wywalał z powrotem sobie na głowę. No po prostu brak słów. Szybko podniosłam Ptysia i postawiłam wiaderko w odpowiedniej pozycji. Jak już było po wszystkim znowu zajęłam się przebieraniem łóżka, Ptyśka, myciem go. W między czasie zbudziła się oczywiście Pyza. Około 1 w nocy sytuacja była na tyle opanowana, że mogłam nakarmić Pyzę i położyć się w końcu spać. Odłożyłam Pyzę na łóżko, zamknęłam oczy szczęśliwa że w końcu zasnę i... słyszę... "CHLUST" i czuję ciepło na ręce i koszulce. Przyszła pora na Pyzę. Oczywiście znowu przebieranie łóżka (jak dobrze, że wcześniej załadowałam suszarkę, akurat skończyło się suszenie i pościel była jeszcze ciepła), przebieranie Pyzy, przebieranie siebie, mycie... Pyza zasnęła... ale Ptysiek..... zaczął.
Około 3:45 nie wytrzymałam, wyprowadziłam jęczącego z pragnienia Ptysia do salonu, położyłam na sofie, okryłam kocem i co minutę podawałam rozcieńczoną herbatkę rumiankową łyżeczką. Ale żeby atrakcji było więcej - w końcu to taka specjalna noc - Ptysiek dostał drgawek.
Zdecydowałam, że w tej sytuacji kiedy nie możemy napoić Ptysia i jeszcze ma drgawki, trzeba jechać do szpitala. Wstał Piotr i zadzwonił po Fijas'a (nasz nowy taksówkarz), a ja zajęłam się Ptysiem i pakowaniem plecaka do szpitala. W między czasie oczywiście zbudziła się Pyza. Fijas przyjechał po pół godzinie i zabrał obu panów do szpitala, a ja w końcu mogłam się położyć na chwilę obok Pyzy.
Chłopcy wrócili szybko, bo już około 5:20 byli w domu. Ptysiek dostał zastrzyk na zatrzymanie wymiotów (po tym lekarstwie podobno nawet może zacząć jeść) i jeszcze jakieś czopki. Od razu przebrałam go i położyłam do łóżka. Na szczęście Pyza się ni zbudziła, więc mogłam sama też przymknąć na chwilę powieki. Ptysiek co prawda dostał gorączki, ale najważniejsze że wymioty się skończyły.
O 7:30 rano zbudziła się Pyza i Ptyś i zaczął się kolejny dzień.
I kolejny rok...
A więc wszystkim teraz życzę:
Szczęśliwego Nowego Roku
A przy okazji jeśli ktoś jest ciekawy jak wyglądał tutaj sylwester, to chyba go nie zaskoczę, jeśli napiszę, że w naszym compoundzie sylwestra nie było. Fijas mówił, że w innych compoundach były jakieś przyjęcia, nawet wiózł jakieś podchmielone dziewczyny do naszego compoundu Granada.
Dzisiaj chciałam trochę opisać rodziny saudyjskie widziane w centrach handlowych i naszym compoundzie. Wyjeżdżając tutaj miałam przed oczyma obraz Araba znęcającego się nad swoimi żonami, dziećmi i resztą rodziny. Od razu zaznaczę, że nie wiem jak jest w domu tych rodzin, z dala od obcych ludzi. Z tego co widziałam na ulicy, to ci ludzie zachowują się zupełnie normalnie, nawet wydaje mi się że mężczyźni wobec swoich żon (nie wiem jak jest z innymi kobietami) są bardziej opiekuńczy, odnoszą się nawet z większym szacunkiem niż gdzie indziej. W centrach handlowych standardowym widokiem jest mężczyzna zajmujący się dziećmi, a żona buszująca po sklepach. Raz się nawet śmiałam, że była tylko jedna kobieta "obwieszona" swoimi dziećmi (jedno w nosidle na brzuchu, a drugie uczepione jej ręki) w całym centrum, która szła umęczona, a mąż szedł jak panisko obok - to byłam JA (Piotr wtedy dostał reprymendę i teraz stara się poprawić). Tutaj jeśli rodzinę na to stać, zatrudnia służącą, która się tymi dziećmi zajmuje, na zakupach nosi na rękach albo pcha wózek, nosi siaty z zakupami itd. Często też widziałam, że Saudyjka kazała nosić za sobą swój telefon komórkowy (jeśli go akurat nie używała). Jedno skinięcie ręki i służąca z przerażeniem w oczach podawał swojej pani komórkę, portfel albo cokolwiek innego czego ta sobie w danej chwili zażyczyła. Jeśli rodzina nie ma służącej, albo akurat na zakupy wychodzi bez niej, to dziećmi zajmuje się mąż. Niejednokrotnie widziałam jak facet karmił butelką dziecko, albo trzymał śpiącego maluch na rękach, albo pchał wózek z niemowlakiem, albo niósł malucha - ale kobieta zawsze w takiej sytuacji idzie swobodnie, a jak jej nie ma w pobliżu, to na pewno buszuje po sklepach. Poza tym faceci zwykle przepuszczają kobiety, ustępują, pomagają im - normalnie szok ! A z jaką miłością odnoszą się do dzieci (bez względu na płeć) !
