o sąsiadkach i przedszkolu - ciąg dalszy

Piotr rozmawiał dzisiaj z przedszkolanką i dyrektorką, kobiety obiecały że przyjrzą się temu chłopcu. Na szczęście dzisiaj również odbierał Ptysia z przedszkola (ja dostaję nerwicy jak mam jechać sama z naszym taksówkarzem i być narażona na jego ciągłe gapienie się i wyrywanie mi z rąk Zośki) i widział tego chłopca - stwierdził, że nie zauważył żeby tamten był jakoś bardziej agresywny do Ptyśka, on po prostu zachowuje się jak kompletny dzikus. No nic poczekamy kilka dni - co powiedzą przedszkolanki, jeśli chłopak faktycznie będzie się znęcał nad Ptysiem, to go po prostu nie będziemy już tam wysyłać.

A co do naszych "przemiłych" sąsiadek, to mnie dzisiaj znowu wyprowadziły z równowagi. Czekając na powrót Piotra z pracy, wyszłam z dziećmi na spacer. Od razu przy drzwiach dopadły nas Lorna i Loreen i zaczęło się:

- a jaki rozmiar pieluch nosi Twoja córka ?

- a dlaczego nosisz klucz na "smyczy" ?

- a po co Ci pasek w spodniach ?

- a dlaczego robisz obiad tak wcześnie ? To dziwne, bo wszyscy jedzą obiad o 18:00.

ale nie te pytania były najgorsze. Najbardziej wkurzyło mnie, że one zobaczyły jak Pyza jadła chrupki i same sięgnęły po paczkę chrupek do schowka i się częstowały. Nawet nie miałam pewności, czy miały umyte ręce, jak je do tej paczki wkładały.. no i w ten oto sposób zeżarły całą przekąskę, którą miałam dla dzieci przygotowaną na czas spaceru. Piotr mi później powiedział, że to jeszcze nie takie straszne, jak był w piątek na spacerze sam z dziećmi, to one im wodę całą wypiły. I nie pomagają prośby, żeby tego nie robiły. Nie wiem, może jestem przewrażliwiona, może to normalne, ale mnie to niesamowicie wkurza. Nie wyobrażam sobie, żeby moje maluchy tak się zachowywały. Zresztą to chyba specyfika tego miejsca. Te murzynki nie są wyjątkiem. W Polsce nigdy się z czymś podobny nie spotkałam, w Kanadzie może kilka razy widziałam dzieciaki tak rozpuszczone, ale tutaj to jest jakiś koszmar. Niemal za każdym razem jak jestem w sklepie i np w wózku Pyza bawi się swoją zabawką, albo jakimś drobiazgiem typu łyżeczka do lodów - zawsze znajdzie się jakieś dziecko, które chce tą rzecz Pyzie zabrać. Ostatnio szłam z Pyzą na rękach, trzymałam jej zabawkę i szukałam czegoś na stoisku z pastami do zębów, gdy podbiegło dwóch lokalnych chłopców i próbowało wyrwać mi tą zabawkę z rąk, na co ostro zareagowałam, tak że ich matka przywołała ich do siebie. Strasznie mnie takie rzeczy irytują tutaj. 

rezygnujemy z przedszkola ?

Na to wygląda. Od samego początku Ptysiek nie był zachwycony tym przedszkolem. Myślałam, że po prostu potrzebuje czasu, żeby się przyzwyczaić, ale on codziennie prosił, żeby nie wysyłać go tam. No i od jakiegoś czasu codziennie, wracając z tego miejsca skarżył się, że chłopiec o imieniu Hashim bije go. Myślałam, że to może jakieś Ptysia fantazje, że może wymyśla takie rzeczy żeby zostać ze mną w domu ale... Ptysiek nigdy nie był agresywny, nigdy nie bił (nie popychał, nie kopał, nie wyrywał zabawek itd) Pyzy, nie wydzierał się na nikogo z agresją w głosie, a od czasu gdy wysłaliśmy go do przedszkola zaczęło mu się to zdarzać. I znowu zaczęłam sobie tłumaczyć, że to może taki etap w rozwoju dziecka - ale z drugiej strony jeśli on  nie ogląda filmów ze scenami przemocy (on teraz już w ogóle nie ogląda TV), jeśli w naszym domu nigdy nie było agresywnego zachowania wobec drugiej osoby, to skąd on bierze takie reakcje ????? Skąd zna wulgarne zwroty w języku angielskim ???
No i dzisiaj rano, jak co dzień, zaczęło się błaganie żeby nie wysyłać go do przedszkola, więc zapytałam jak ten Hashim go bije, to Ptysiek stanął przy ścianie, chwycił się za gardło i pokazał jak tamten dzieciak go dusi. Normalnie aż mnie zatrzęsło. Teraz rozumiem skąd Ptysiek ma tyle siniaków (byłam pewna, że po prostu sam sobie nabija, bo jest bardzo nieuważny). Od początku Ptysia zajęć przedszkolnych słyszałam, że zawsze bronił go chłopiec o imieniu Nagi (tak twierdził Ptyś), ale od jakiś 3-4 tygodni nic o nim nie słyszę i wygląda na to, że ten chłopiec już nie chodzi do przedszkola.
Może pomyślicie, że jestem przewrażliwiona, że tak jest w każdym przedszkolu i gdzieś dziecko musi nauczyć się, że na świecie jest agresja.  W pewnym sensie to prawda, ale przez 2 lata Ptysiek chodził do innego przedszkola i nigdy nie było takich sytuacji - czasami on i Nathan się trochę pokłócili, ale Nathalie zawsze kontrolowała sytuację i nigdy Ptysiek nie przychodził tak posiniaczony. Zresztą jak tylko cokolwiek podobnego się zdarzyło, zawsze byłam o tym informowana.

Wygląda więc na to, że dzisiaj Ptysiek jest ostatni dzień w przedszkolu. Jak tylko uda nam się odzyskać paszporty, zrobię sobie z dziećmi krótką wycieczkę do Polski, a po powrocie do domu zapiszemy Ptysia na jakieś zajęcia dla dzieci. Mayu - czy sądzisz, że on jest już gotowy na zajęcia z aikido u Was ? Czy to raczej zły pomysł ? Chciałabym, żeby nie tylko w domu dowiadywał się, że agresywne zachowanie nie jest dobrym rozwiązaniem.  

rozwiązanie zagadki

Brawo Anonimowy, Robin (z koleżanką z pracy) i Zuzamoll. Tak - tak właśnie wygląda burza piaskowa. Nasz kierowca też twierdzi, że zdarzają się gorsze, ale ta też była dość uciążliwa dla astmatyków i jak się okazało później dla niektórych kierowców.

A jak to wyglądało u nas ? Popołudniu w sypialni Piotr zasunął zasłony, żeby Pyza szybciej zasnęła. Niestety miał problem z uśpieniem jej, więc sama wkroczyłam do akcji. Położyłam się koło Małej i zamknęłam oczy udając, że śpię. Jak je otworzyłam po jakimś czasie, doszłam do wniosku, że Piotr wyjątkowo dobrze zasunął te zasłony, bo w pokoju było ciemno jak w nocy. Gdy Pyza wstała, z powrotem rozsunęłam zasłony i przez moment zastanawiałam się, kto w ciągu godziny zmienił w latarniach na ulicy żarówki na pomarańczowe. Jak do mnie dotarło, popędziłam po aparat fotograficzny, żeby utrwalić to co się w danej chwili działo. Na dworze ciężko było oddychać, nawet jak próbowałam tylko zrobić zdjęcie, to wytrzymałam 1-2 minuty, bo mój biedy nos domagał się natychmiastowego powrotu do domu. Sprawdziłam przy okazji na stronie meteomedia.com  i wilgotność powietrza w danym momencie była 9%. Dla mnie straszne. Jednak co by nie mówić - zrobiło to na nas duże wrażenie.

zagadka

Kto zgadnie - co widać na zdjęciu ? Oprócz palmy i domów oczywiście ;) Podpowiem, że do zrobienia tego zdjęcia nie używałam żadnych filtrów na obiektywie.

lekko irytujące sąsiedztwo

Możliwe, że jestem przewrażliwiona, ale trochę wkurzają nas (i mnie i Piotra) nasi sąsiedzi, a właściwie dwie sąsiadki 6-o i 8-o letnie murzynki z RPA. Od chwili kiedy tutaj przyjechaliśmy chcą się bawić z Ptysiem i choć sama chęć zabawy jest oczywista, to już forma jest irytująca. Jak kładę Pyzę spać, to akurat zaczynają się dobijać do drzwi, a im dłużej im nie otwieram tym bardziej zaciekle walą w drzwi (dzwonek wyłączyłam już w pierwszych tygodniach pobytu, bo dzwoniły nim non-stop). Poza tym biegają po całym osiedlu samopas, nie pilnowane przez żadnego z dorosłych, jak tylko wyjdę z dziećmi na spacer, "przyklejają" się do nas i na dobrą sprawę nic już wtedy nie mogę zrobić z tego co zaplanowałam. Ciągle zadają idiotyczne pytania z typu: a dlaczego Ptyś chodzi spać w ciągu dnia, a dlaczego mamy tak wcześnie obiad (podaję obiad w chwil, gdy Piotr wraca z pracy), dlaczego Pyza nie jeździ na rowerze... Po prostu wymiękam jak mam odpowiadać na wszystkie ich pytania. Ale najgorsze jest, że one za każdym razem wpychają się na siłę do nas do domu i bez pytania biorą Pyzy zabawki i nie zważając na nic po prostu się nimi bawią. Ja nie mam żadnych skrupułów i wypraszam je z domu, tłumacząc że pobawią się z Ptyśkiem na dworze jutro, ale Piotrek nie potrafi ich wyrzucić. Wczoraj Piotr wyszedł z dziećmi na chwilę na spacer na plac zabaw i oczywiście Lorna i Loreen "przykleiły" się do niego, a ponieważ Pyza po jakimś czasie chciała już wracać do domu (było dla niej za gorąco na zewnątrz), Piotr zostawił (o zgrozo!) Ptyśka samego z tymi dziewczynami i poszedł do domu. Stwierdził, że ma dosyć tych dziewuch... bo mu ciągle po kieszeniach grzebią. Oczywiście zabrałam Pyzę ale Piotra w tempie ekspresowym wysłałam, żeby pilnował Ptysia bo tutaj dość często zdarzają się porwania małych dzieci, zwłaszcza białych. 

ice cream sushi - czyli sushi lodowe

W naszej ulubionej nowozelandzkiej lodziarni, do której chodzimy prawie codziennie na genialne szejki, znaleźliśmy dzisiaj ciekawą niespodziankę. Lodowe sushi. Zrobione jest oczywiście z lodów, a algi zostały zastąpione cienkimi płatami ciemnozielonej galaretki. Wyglądało to bardzo smakowicie. Grzecznie zapytałam panów sprzedających czy mogę zrobić zdjęcie i tak oto mogę pokazać to cudeńko na naszym blogu. Panowie byli tak mili, że chcieli żebym zrobiła jeszcze im zdjęcia, ale wolałam nie ryzykować. Przy okazji po raz setny zaskoczył mnie mój czterolatek. Ponieważ ja z Pyzą zostałyśmy na ławce, a do stoiska z lodami podszedł tylko Piotr z Ptysiem, Piotr znając moje uwielbienie do oryginalnego sushi, wysłał Ptyśka do mnie z pytaniem czy chcę żeby mi kupił lodowe sushi. Więc mój ukochany synek zapytał mnie... po angielsku:
- Mammy, do you want an ice-cream sushi ? 
Byłam w tak głębokim szoku, że prosiłam go cztery razy, żeby to powtórzył.

SAQR AL Jazeera Aviation Museum - czyli muzeum lotnictwa

Dzisiaj zaczął się weekend, więc trzeba było dzieciom jakoś czas zorganizować, a ponieważ mamy już serdecznie dosyć placów zabaw w centrach handlowych, wybraliśmy inny rodzaj rozrywki. Wstępnie mieliśmy jechać na wyścigi wielbłądów, o których mówił jeden Węgier z Piotra biura, ale jak przyszło co do czego, to okazało się, że facet nawet nie wie gdzie one mają się odbywać. Tak samo było z pokazami delfinów, nad którym piał z zachwytu z kolei pewien Rosjanin (też z Piotra biura), ale jak zapytaliśmy go gdzie możemy to zobaczyć to stwierdził, że on nic o pokazach delfinów w Rijadzie nie słyszał. No cóż - już dawno zauważyłam, że u Piotra w biurze jacyś lekko nienormalni pracują - może tylko tacy są aż tak zdesperowani, żeby tutaj przyjechać ?Tak więc w ostatnim momencie, po popołudniowej drzemce Pyzy wybraliśmy się do muzeum lotnictwa. Samo muzeum jest zlokalizowane na terenie Ministerstwa Obrony i Lotnictwa. Czynne jest w godzinach 9-12 i 16-21, a wstęp za 4 osoby to jakieś 20 SAR (około 19 PLN czy 6-7 CAD). Dla fanów samolotów taki jak jeden z naszych znajomych Pawełek zwany "Boeingiem" jest to istny raj na ziemi. Mnie raczej maszyny nie interesują, więc przeszłam przez to muzeum lekko znudzona, bo ile można pozować do zdjęć ze złomem w tle, ale najważniejsze że dzieciakom się podobało. Co widać na zdjęciach. Oboje byli zachwyceni, że mogą sobie bezkarnie zwiedzać wnętrza samolotów.

coś hinduskiego

Wczoraj miałam wizytę kontrolną u laryngologa, więc do domu wróciliśmy na tyle późno, że nie było czasu na zabawy w kuchni. Piotr zabrał Ptysia i pojechał po coś na wynos. Przywiózł kilka dań z kuchni indyjskiej/hinduskiej. Jedną z nich był chicken-pot. Czyli w bardzo luźnym tłumaczeniu garnek z daniem z kurczaka. A co było w środku ? Ryż biryani z kurczakiem, ale jeszcze nigdy nie jadłam tego ryżu tak mocno doprawionego. 
Do tego dwa desery, jeden to było coś jak budyń z migdałami, orzechami, rodzynkami i całym mnóstwem innych nie zidentyfikowanych przeze mnie smakołyków. Oczywiście na ciepło. Mniam. Drugi deserek to coś jakby Crème brûlée - na zimno oczywiście.

Muzeum Narodowe w Rijadzie - fotorelacja cz. 3 (ostatnia)

Ufff... to już ostatnia część zdjęć z naszej wycieczki do Muzeum Narodowego w Rijadzie. Coś mi photoshop szwankuje i ściągając zdjęcia z Piotra Nokii, miałam problemy z nakładaniem znaków wodnych. Jest jak jest. A oto ostatnia porcja zdjęć:

poniżej: Ptysiek przy atrapie domostwa i chyba studni

poniżej: Ptysiek z Tatą i Pyzą na tle oryginalnej łodzi (nie pamiętam co z którego wieku i do czego służyła)

i znowu przykład zabudowań, niestety nie pamiętam dokładnie, bo w tym momencie próbowałam łapać dzieciaki, które dostały oczopląsu i małpiego rozumu

Ptysiek przy jednej z "kamienic"

jakaś "lokalna" mi wlazła w kadr...

Ptysiek na tle atrapy wieży, które przeważnie znajdują się na murach

jedna z armat znajdujących się w kinie

a tu już autorka bloga po wyjściu z muzeum (w tle) 

ja nie wiem co ona się tak tutaj do kamery pchała ;)

lądujące ufo ?...

...nie, to tylko stara wieża wodna, która według słów naszego kierowcy, została przerobiona na hotel, chociaż nie bardzo w to wierzę.

Muzeum Narodowe w Rijadzie - fotorelacja cz. 2

Niestety pomimo iż mieliśmy ze sobą dwa duże aparaty fotograficzne i 2 komórki, zrobił się straszny problem z robieniem zdjęć. W jednym aparacie wysiadła karta pamięci (nie wiem jak, ale wypadł bolec blokujący kartę), w drugim aparacie po kilku zdjęciach bez ostrzeżenia wysiadły baterie. Musieliśmy dokończyć fotografowanie zwykłymi aparatami komórkowymi, co było dość trudne ponieważ na dworze zapadł zmrok ;) Czyżby jakaś klątwa ? ;)
Dodam jeszcze tylko, że muzeum jest czynne codziennie 9:00 - 12:00 i 16:00 - 21:00, z wyjątkiem piątków, kiedy czynne jest tylko od 16:30 - 21:00. Kiedy mogą przychodzić same kobiety, albo kobiety z rodzinami, a kiedy tylko panowie, trzeba dowiadywać się w informacji. Za wstęp do muzeum zapłaciliśmy za 2 drosołych i 2 dzieci - 20 SAR czyli około 20 PLN (6-7 CAD). Czyli kwota wręcz śmieszna.

Muzeum Narodowe w Rijadzie - fotorelacja cz. 1

Wczoraj zaliczyliśmy jedną z najfajniejszych wycieczek tutaj. Długo namawiałam Piotrusia, żebyśmy się tam wybrali, ale było warto czekać. Nasz kierowca mówił, że jest to małe muzeum i godzina powinna w zupełności wystarczyć na zwiedzanie tego miejsca. Otóż NIE ! Miejsce jest tak duże, fajnie zorganizowane, że dzieciaki nie chciały stamtąd wyjść... i Piotruś też :) Na pewno tam wrócimy jeszcze nie raz, a może będzie to nasze ulubione miejsce weekendowego wypoczynku ? Zresztą sami oceńcie oglądając zdjęcia. Mam nadzieję, że następnym razem uda mi się zrobić parę zdjęć na zewnątrz, żeby pokazać piękno ogrodów dookoła.

A teraz kilka informacji o samym muzeum. Muzeum Narodowe w Rijadzie zostało otwarte w 1999 roku w 100-letnią rocznicę zjednoczenia Arabii Saudyjskiej. Bryła muzeum została wybrana w drodze międzynarodowego konkursu architektonicznego. Mieści w sobie 8 ekspozycji:

- Hajj i dwa święte meczety

- Królestwo Arabii

- Islam i Półwysep Arabski

- Zjednoczenie Królestwa

- Człowiek i Wszechświat

- Era przed islamem

- Pierwsze i Drugie Królestwo Saudyjskie

- Misja proroka Mohhamada

Pomimo tych bardzo muzułmańskich nazw, zwiedzając muzeum, nie odnosi się wrażenia że wszystko kręci się wokół islamu. To jest prawdziwe muzeum z olbrzymimi zbiorami archeologicznymi i niesamowitą wiedzą historyczną. Do tego wszędzie są łatwo dostępne sale projekcyjne, gdzie filmy uruchamiane są fotokomórką. W każdej sali ekspozycyjnej są fragmenty murów z różnych miejsc archeologicznych, kopie starych zabytków w skali 1:1, po których można do woli buszować. Dzieciaki same mogą naciskać przyciski na tablicach multimedialnych. Tak jak napisałam wcześniej, dzieciaki były tak oszołomione i zachwycone tym muzeum, że Pyza urządziła dzikie sceny rozpaczy jak mieliśmy stamtąd wychodzić.

u góry: kopia fragmentów murów jednej z fortec saudyjskich z bramą

u góry: dwa dinozaury, duży-starszy i mały-młodszy ;)

u góry: coraz więcej dinozaurów ;) tutaj przed wejściem na ekspozycję o erze przed islamem

powyżej: oryginalne fragmenty murów świątyni z miejscowości Madain Salah (największa chluba Królestwa, o której więcej napiszę później, wspomnę tylko, że Madain Salah była stolicą Nabatejczyków w 1 w.n.e. i jest podobne do Petry w Jordanii, tylko dużo większe)   

powyżej: oryginalny fregment domostwa odkryty na terenach Arabii

powyżej: i znowu oryginalny fragment z Madain Saleh

powyżej: Sophie z Tatusiem, zachwycona armatą

powyżej: rekonstrukcja namiotu Nomadów z XIX wieku

powyżej: dzieciaki zachwycone makietą chyba Al-Diriji

powyżej: wejście do jednej na teren jednej z ekspozycji

świeży jogurt

A teraz coś dla amatorów nabiału. Wczoraj kupiliśmy świeży jogurt. Na początku nie byłam pewna, czy to dobry wybór, ale po przyniesieniu do domu i spróbowaniu, jestem zadowolona. Bardzo smaczny, zwłaszcza zaraz po wyjęciu z lodówki. Bez żadnych chemicznych dodatków, tylko mleko, kultury bakterii i jogurt. Do tego podany w fajnym kamionkowym naczyniu. Muszę go wypróbować np ze świeżymi ogórkami... Ma ktoś inne propozycje ?

kolejny elektryczny absurd

A oto kolejny tutejszy absurd dotyczący elektryczności. Jakiś czas temu musieliśmy kupić nebulizator do lekarstw na astmę dla dzieciaków. Pan w aptece zapytał czy chcemy urządzenie na 220V czy 110V. Ponieważ w tutejszym apartamencie wszędzie są gniazdka na 110V i w domu tez mamy takie napięcie, zdecydowałam że weźmiemy ten 110. I cóż się okazało po rozpakowaniu tego aparatu w domu ? Owszem, jest informacja, że urządzenie jest dostosowane do napięcia 110V (naklejka na kartonie i odciśnięta plastikowa płytka z danymi technicznymi na samym urządzeniu), ale wtyczka jest do gniazdek 220 V. Hm... Saudyjczycy mają wyjątkowe poczucie humoru.

miswak - szczoteczka do zębów

Nazywają go różnie miswak, siwak, sewak ale zawsze chodzi o to samo - mały patyczek do czyszczenia zębów. Najczęściej jest produkowany z drzewa arakowego, rzadziej z oliwnego czy z orzechowca. Ma dość nieprzyjemny (jak dla mnie) korzenny zapach. Moczy się go w gorącej wodzie i następnie rozgryza końcówkę, z czego tworzy się coś w rodzaju pędzelka do czyszczenia zębów. Jest używany w krajach arabskich od ponad 2000 lat, a ostatnie badania dowiodły, że jest najlepszym środkiem zapobiegającym chorobom dziąseł. Poza tym żucie miswaka pomaga:

- zwalczyć osad nazębny,

- zwalczyć próchnicę,

- zwalczyć nieświeży oddech,

- likwiduje suchość w jamie ustnej (xerostomię).

- czyści przestrzenie międzyzębowe,

Ten niepozorny patyczek jest tak popularny, że w tutejszych aptekach jest dużo past do zębów właśnie z dodatkiem miswaku. Nawet firma Wrigley Company (ta m.in. od gum do żucia) przeprowadziła badania, których wyniki opublikowała w jednym z medycznych czasopism. Dowiodła między innymi, że wyciąg mięty połączonej z wyciągiem z miswaku był ponad 20-to krotnie bardziej skuteczny w zabijaniu bakterii niż sam wyciąg z mięty. Po pół godzinie od umycia zębów zginęło 60% bakterii, gdy w tym samym czasie po umyciu zębów pastą z ekstraktem z samej mięty tylko 3,6%. Poza tym w trakcie żucia tego patyczka uwalniają się gazy, w których zawarty jest antybiotyk, chroniący jamę ustną przed wieloma chorobami właśnie bakteryjnymi.

Wygląda na to,  że w krajach arabskich już od starożytności mieli szczoteczkę, pastę i nitkę dentystyczną w jednym ;)

lato w Rijadzie

Od kilku dni jest dość ciepło w okolicach 29-32 stopni. Całkiem przyjemna temperatura, pod warunkiem, że nie chodzi się ubranym od stóp do głów w czarnych zwojach - czyli na dobrą sprawę w grę wchodzą tylko spacery wzdłuż murów "więziennych" ;) Dzisiaj skorzystałam z rad Znajomej i wybrałam się z dzieciakami na dwór. Pyzy zapalenie oskrzeli powoli się kończy, więc niedługo będziemy mogli korzystać do woli z jedynej atrakcji compoundu Granada - basenów. A tak przy okazji tematu pogody, pozwalam sobie przytoczyć wypowiedź jednej osoby na temat rijadzkiego lata:

"Jeśli planujecie tu zostać na wakacje z dziećmi to zauważysz jak Rijad się wyludnia i zostają tylko Ci, którzy kompletnie nie mogą wyjechać. Zdecydowana wiekszość kobiet z Zachodu z dziećmi stąd ucieka, już w czerwcu robi się pusto, Saudyjczycy też zwiewają aż się kurzy, tylko mniej zamożni

zostają, których jest tu sporo. Poza tym w wakacje wypada Ramadan, dokładnie między 11.08 a 10.09, w tym czasie nie można nic jeść ani pić publicznie..tylko dzieci mogą. Restauracje są pozamykane do zachodu Słońca, a potem jest w nich taki 

tłok, że szpilki nie można wcisnąć, więc 

najlepiej udać się bezpośrednio po ostatniej modlitwie, jak jeszcze 

siedzą w 

domach i dosłownie pochłaniają pierwszy posiłek dnia, bo potem jest szturm 

na wszelkie jadłodajnie. Wieczorami nie warto też wybierać się do 

sklepów, chyba że ktoś lubi przeciskać się między czarną-białą masą. 

Zakupy najlepiej robić w ciągu dnia, w godzinach otwarcia sklepów. 

Wszystko wolniej się toczy, trudniej cokolwiek 

załatwić, bo Saudyjczycy i inni wyznania islamskiego mdleją z pragnienia i

głodu (a latem pragnienie dokucza jeszcze bardziej i łatwo chociażby o g

rzech przełknięcia śliny:):), godziny pracy urzędów są skrócone, 

zaczynają 

od 9-10 rano, a kończą o 14, sklepy w ciągu dnia są praktycznie 

pozamykane (inne i skrócone godziny otwarcia), a wieczorem na drogach 

jest straszny tłok i łatwo o stłuczki. Wyżej opisane zamieszanie wynika 

z faktu, że głodujący muzułmanie śpią głównie w ciągu dnia (o ile mogą), 

żeby zagłuszyć pragnienie i nie myśleć o tym, że w żołądku burczy, a 

życie rozkwita dopiero po zmierzchu. Paradoksalnie ta głodówka wcale nie 

powoduje, że chudną, wręcz przeciwnie..objadanie się do upadłego nocą, a 

potem sen w ciągu dnia i do tego należy dorzucić jeszcze mniej 

aktywności fizycznej niż zwykle. 

Może to jest metoda na przespanie/przeczekanie/przezimowanie tych 

piekielnych upałów :):):)"

miła niespodzianka

Dzisiaj Pyza zrobiła nam ogromną niespodziankę. Postawiła swoje pierwsze samodzielne kroczki !!! Wieczorem, gdy Piotruś siedział na jednej sofie, ja piłam kawę na drugiej, Ptysiek wariował po całym pokoju, Pyza dokazując obok Piotra nagle się odwróciła i bardzo rozbawiona podeszła do mnie. Nie myślałam, że tak szybko jej to pójdzie, patrząc jak nie lubi za bardzo ryzykować. Już od dawna ładnie chodziła, ale zawsze za rękę a jeszcze lepiej za dwie, a tu nagle taka niespodzianka. Jestem taka dumna z mojej córci !!!

a gdzie marmury ?

Tak sobie przypomniałam dzisiaj... Kiedy Ptysiek w noc sylwestrową zachorował i musiał pojechać z Piotrem do szpitala, zdecydowaliśmy że powinni wybrać szpital najbliżej naszego compoundu, żeby dziecka nie męczyć podróżą do centrum miasta. Wybraliśmy szpital Sultan Abdul Aziz  Humanitarian City Hospital. Piotr przyzwyczajony do wyglądu naszego "starego" szpitala, gdy wszedł do normalnej kliniki pierwsze pytanie jakie zadał:

- a gdzie marmury ?

Cały czas się z tego śmieję. A na dowód, jak tutaj wyglądają niektóre szpitale i ich okolice, zamieszczam kilka zdjęć:

Boczna klatka schodowa z wyjściem ewakuacyjnym:

chodnik przed jednym z budynków (okulistyka i dermatologia) naszego szpitala:

korytarz przed salami operacyjnymi: