sprawa Trevora

Dzisiaj było na prawdę gorąco i to nie tylko ze względu na pogodę. Na popołudnie miałam zaplanowane zakupy, ale okazało się, że skontaktował się z Piotrem Trevor (kiedyś tutaj już o nim wspominałam). I Trevor poprosił Piotra o "przysługę". Ten facet wynajmował niedaleko nas apartament, ale jakiś czas temu nagle zdecydował się wyjechać. Nikomu nic nie powiedział, tylko w naszej skrzynce zostawił dwie malutkie paczuszki, do przekazania komuś z biura. Jak się później okazało w tych paczuszkach  były kluczyki i dokumenty do jego samochodu, który zostawił na miejscu parkingowym przed apartamentem. Piotruś te paczuszki oddał odpowiedniej osobie, ale facet zapytał Piotra co on właściwie ma z tymi rzeczami zrobić ? Po jakimś czasie okazało się, że na dzikim parkingu przed naszym compoundem stoi właśnie ten samochód - czyli Trevor poprosił jakiegoś obcego faceta, żeby tylko mu ten samochód przestawił. Po co ? Nie wiem. Wynajem jego apartamentu kończył się wczoraj, więc teoretycznie do wczoraj to auto mogło tam spokojnie stać. Dzisiaj rano Piotr dostał maila z prośbą, żebyśmy wymienione w mailu rzeczy wzięli do siebie i przechowali przez kilka tygodni, bo Trevor nie zdążył jeszcze załatwić firmy, która mu te rzeczy przewiezie. Z kolei do jednej kobiety z biura administracji naszego "obozu" wysłał maila z listą rzeczy, które może sobie z jego apartamentu zabrać i tam wspomniał, że on sam osobiście przyjedzie odebrać pozostałe rzeczy. Ponieważ administracji bardzo się spieszyło z przygotowaniem mieszkania dla nowych mieszkańców, poprosili nas, żebyśmy te graty zabrali jeszcze dzisiaj. No więc musieliśmy zmienić nasze plany i iść do byłego mieszkania Trevora zrobić porządek. Powiem Wam szczerze, że to było dość żenujące. Filipińczycy z obsługi rzucali się na co wartościowsze rzeczy i pytali czy ja chcę to wziąść, a jak nie to oni to zabiorą dla tamtej kobiety z administracji. Ja nie miałam pojęcia co Trevor chciał u nas przechować i pytała ciągle Piotra, który chodził z jego mailem i ciągle od nowa odczytywał listę. Filipińczycy myśleli, że my to bierzemy dla siebie i czasami dość dziwnie się na to patrzyli. Oczywiście przy takim zamieszaniu przed domem pojawiła się grupka gapiów, wśród których były dwie sąsiadki Trevora (z obu stron) z dziećmi. Jak tylko mnie zobaczyły zaczęły się dopytywać czy dobrze znałam Jasminę (żonę Trevora) i gdzie oni teraz są, a co będziemy robić z ich rzeczami... Byłam kompletnie zagubiona, bo nas poproszono tylko o przechowanie tych gratów - nic więcej.  Jak już te wszystkie rzeczy przetransportowali do nas i wnieśli do naszego salonu - trochę się załamaliśmy. Gdzie my te kilka walizek i wiele kartonów upchniemy ? Zrobiliśmy przemeblowanie w drugiej sypialni i jakoś tam to rozmieściliśmy, ale cała akcja trwała w sumie kilka godzin i zaplanowane zakupy musieliśmy odłożyć do jutra. Trochę jestem zła, bo w środę idę na zabieg i chciałam wcześniej wszystko przygotować i pogotować jedzenie na te kilka dni po zabiegu, żeby nie stać przy garach z rurkami w nosie, ale jak widać moje plany zostały pokrzyżowane :(

A co do zabiegu - znowu się wystraszyłam. Dzisiaj jak odbierałam Ptysia z przedszkola miałam okazję porozmawiać z Polką, mamą 3,5 letniej dziewczynki, które też chodzi do przedszkola w compoundzie EID. Bardzo sympatyczna, normalna osoba. Rozmawiałyśmy o tutejszej służbie zdrowia i okazało się, że jej mąż miał tutaj właśnie operowaną przegrodę nosową i bardzo sobie ten zabieg chwalił, chociaż pierwsze dwa tygodnie były podobno koszmarne - facet ciągle na prochach przeciwbólowych jechał. Boże jak ja to przeżyję - przeciwbólowych brać nie będę mogła, bo karmię, a do tego wszystkiego on spędził w szpitalu całą dobę ! Jeśli mi potwierdzą, że też będę musiała tam tyle czasu spędzić, to poproszę o anulowanie zabiegu.

No tak Zosia płacze, Piotrek nie daje rady jej uśpić, muszę lecieć z odsieczą - jak ja mam ich zostawić, przecież on sobie nie poradzi z dziećmi ?????