o komentarzach i spotkaniach Polonii

Właśnie otrzymałam komentarz, którego autorka poprosiła o nie zamieszczanie go na forum publicznym. Pani K. proszę o kontakt na mojego maila (można znaleźć go w profilu), ponieważ nie mogę odpowiedzieć mailowo (brak adresu :)), a nie jestem pewna czy podany telefon to polska czy saudyjska komórka.
Co do pytania o spotkania z Polonią, no cóż... Osoba pisząca pod pseudonimem Robin zna mnie troszkę i wie, że nie jestem osobą, która potrafi szybko nawiązać znajomości. Tak już jest, że jedni potrzebują więcej, inni mniej czasu :) Poza tym mieszkam tutaj tylko 2,5 miesiąca, więc nie wiem nic o spotkaniach Polonii. Może osoby dłużej mieszkające w Rijadzie mogłyby się tutaj wypowiedzieć ? Wiem tylko, że kontakt z Ambasadą Polską jest bardzo dobry. Często otrzymuję od nich różne ważne informacje. Nie wiem czy jest tam ktoś, kto tak jak na przykład przy Ambasadzie Kanadyjskiej może zorganizować coś w stylu Grupy Kobiet Kanadyjskich, która organizuje ciągle wycieczki w różne bardzo ciekawe miejsca, do których przeważnie zwykły śmiertelnik nie może wejść. Organizują spotkania tych kobiet. Jak dla mnie jest to fajny pomysł...

o daktylach

Dzisiaj będzie o naszych ulubionych owocach tutaj - daktylach (dla niewtajemniczonych, to te ciemnobrązowe na lewym zdjęciu w górnym prawym rogu) ;). Pierwsze w życiu daktyle jadłam w czasie podróży do Tunezji. Oczywiście nie byłabym sobą, gdybym tych owoców nie starała się "rozpracować", a przy okazji nie obrzydziła ich mojej mamie :) Mamuś - jeśli czytasz tego posta, to chciałam Cię zapewnić, że nie zrobiłam tego umyślnie. Ja po prostu lubię wiedzieć co jem. Otóż zamiast jeść daktyle normalnie jak każdy człowiek (wsadzić do buzi, rozgryźć miąższ i wypluć pestkę), ja je rozbierałam na czynniki pierwsze palcami nad talerzem i co zobaczyłam ? larwy przy pestce :) Dlatego teraz każdemu, kto zaczyna jeść te owoce radzę, żeby najpierw obejrzał co właściwie je.

Ale może napiszę ogólnie o owocach. Same owoce pochodzą z drzewa palmy daktylowej, która żyje około 80-ciu lat i osiąga wysokość do 35 metrów (zwykle do około 20 metrów). W ciągu całego swojego życia daktylowiec wydaje do 300 kg owoców. Jest to prawdopodobnie jedno z najstarszych drzew owocowych wykorzystywanych przez człowieka od prawie 5-6 tysięcy lat. 

Wyróżnia się trzy rodzaje owoców:

- twarde - nadające się do jedzenia na surowo lub mielone na mąkę, z której po dodaniu mąki jęczmiennej wypieka się tzw. "chleb pustyni"; owoce lub same nasiona stanowią paszę dla zwierząt hodowlanych,

- miękkie - z których wyciska się miód palmowy,

- półtwarde - odmiany pomiędzy twardymi i miękkimi.

Na świecie uprawianych jest wiele odmian daktyli, ale do najpopularniejszych należą:

Bhari - nazwa pochodzi od wiatru, który ma zasadniczy wpływ na ich aromat, mają cienką skórkę i delikatny miąższ;

Degled Noor - ze względu na jasno-bursztynowy kolor nazywane "daktylami światła", o delikatnym smaku i aromacie;

Hdlawy - suszone na drzewach i dosuszane w suszarniach, mają delikatny miąższ;

Medjool - ze względu na wielkość i smak owoców nazwany "Cadillakiem" wśród daktyli, o delikatnej skórce i soczystym miąższu; mają tak dużo soku, że muszą być suszone w suszarniach;

Thoory - nazywane "daktylowym chlebem", ponieważ stanowią podstawę wyżywienia koczowniczych plemion Nomadów, jest to najbardziej wysuszony typ daktyli o twardej skórce i bardzo słodkim miąższu, bardziej nadający się do żucia;

Zabidi - arystokrata spośród daktyli, wyróżniający się dużą pestką, pokryty czerwonawo-brązową skórką, słodki w smaku i doskonały na przetwory.

Co można jeszcze zrobić z drzewa daktylowca i jego owoców ?

- wino i wódkę palmową (nie piłam, nie wiem jaki mają smak), wino uzyskuje się  z soku z naciętego kwiatostanu i poddanego fermentacji, a w procesie jego destylacji otrzymuje się wódkę palmową,

- kłody (pnie) i liście stanowią popularny materiał budowlany

- z liści można uzyskać włókno, które stosuje się w plecionkarstwie,

- z pestki daktyla można wyhodować samemu palmę, która kiełkuje około 6 miesięcy.

Właściwości odżywcze:

- są źródłem cukrów i naturalnych salicylanów, działających jak aspiryna. 

- zawierają witaminę A, C, B1, B2 i PP, potas, żelazo, fosfor i magnez. 

- dzięki zawartości sporej ilości błonnika, zapobiegają zaparciom, obniżają poziom cukru i cholesterolu we krwi, łagodzą objawy menopauzy,

- wykazują też właściwości przewbólowe, przeciwzapalne i przecizakrzepowe., a dzieki zawartości antyoksydantów wzmacniają organizm przeciw niektórym chorobom.

- zalecane są osobom chorym na nadciśnienie tętnicze ze względu na zawartość potasu,

- są bogate w cukry proste (73 g /100 g), które nie wymagają procesu trawienia, lecz od razu zostają wchłonięte przez organizm. Są doskonałym źródłem energii dla sportowców przed i po treningu,

- uzupełniają niedobory glikogenu w wątrobie i mięśniach,

- zawierają duże ilości potasu dlatego ich spożycie wskazane jest po ciężkich wysiłkach i po intensywnym poceniu się,

- wykorzystywane są również  w przemyśle kosmetycznym. Roślinne DHEA (otrzymane z owoców daktyli) - składnik identyczny z naturalnym hormonem wytwarzanym przez organizm ludzki. Zastosowany w kremie ma właściwości regenerujące, przeciwutleniające, ujędrniające, łagodzące, a także silnie wygładzające zmarszczki. Dodawane są też do kremów do ciała, balsamów, płynów do kąpieli.

I jeszcze ciekawostka arechologiczna:

W latach 1963-1965 w twierdzy Masada w Izraelu archeolodzy znaleźli nasiona daktylowca sprzed 2000 lat, które przechowywane były w szufladzie. Jedno z nasion - nazwane Matuzalem - wykiełkowało i zakwitnie ok. 2012 roku.

* dane z Wikipedii i strony Bakallandu

dwa pytania do ekspertów :)

Widzę, że na tego bloga zaglądają osoby mieszkające w Rijadzie i okolicach - bardzo mnie to cieszy. Chciałabym skorzystać z okazji i zapytać:

1) gdzie jest dobra (niekoniecznie bardzo droga) arabska restauracja, taka do której będę mogła pójść z dziećmi, siedzieć na ziemi i jeść rękoma ? Jest taka ? Czy za dużo wymagam ? A może lepiej nie ryzykować i nie chodzić w takie miejsca ? Chociaż w sumie, to zatruć się albo załapać jakiegoś pasożyta można wszędzie.

2) gdzie organizują pokazy delfinów ? Na necie wyczytałam wiele sprzecznych informacji, ale kilka razy powtórzyło się miejsce o nazwie Fantasy Land, Al Jenadriyah. Kojarzę je z okolicami souq'u wielbłądów na obrzeżach Rijadu, ale w sumie to nie ma nigdzie konkretnej informacji.

Jeśli ktoś ma takie informację, bardzo proszę o komentarz pod postem albo o maila. Pytałam zaprzyjaźnionych kierowców, ale nikt nie wie. Ktoś coś słyszał, ale żadnych konkretów :(

bogactwo przypraw i towary deficytowe

Dzisiaj jak co tydzień pojechaliśmy na zakupy spożywcze. Przy okazji zahaczyliśmy o stoisko z suszonymi owocami i przyprawami. Piotruś dostał takiego oczopląsu, że trudno było go stamtąd wyciągnąć. Zachowywał się jak dziecko w sklepie z zabawkami, a efektem tego była siatka pełna suszonych owoców (figi irańskie, suszone truskawki, ananasy, ananas z imbirem, daktyle, suszony kokos itd). Zdjęcia porobię jak znajdę wolna chwilę, A na razie załączę tylko trzy zdjęcia z samego stoiska. Po lewej widać suszone owoce, a po prawej cynamon. Zdjęcie poniżej przedstawia worki z przyprawami.

Jednak pomimo moich ogromnych zachwytów nad produktami spożywczymi tutaj, jest kilka rzeczy do których jestem przyzwyczajona, a za nic nie mogę ich znaleźć. Wymienię tylko trzy z nich: 1) główki wymienne do szczoteczek elektrycznych. Żebym wiedziała, że tutaj takich rzeczy nie ma (szukamy od 2,5 miesiąca we wszystkich sklepach i aptekach), przywiozłabym karton zapasowych ze sobą. Raz w sklepie Tamimi (amerykański Safeway) widziałam jedyne pudełko z jedną główką wymienną do szczoteczki, ale nie pasowała do naszych OralB. Piotr się śmieje, że tutaj ludzie muszą być tak bogaci, że zamiast wymieniać nakładki, kupują całe szczoteczki elektryczne nowe :)

2) śmietana słodka do kawy mniej niż 35% tłuszczu. NIE MA NIGDZIE! W lodówkach na dziale nabiałowym są śmietany zwane u nas kremówkami, tylko że z taką domieszką chemii... Podejrzewam że jakbym ją trzymała przez pół roku poza lodówką, to też by się nie zepsuła. W okolicach półek z kawą i herbatą jest "śmietanka do kawy", która bardziej przypomina mleko zagęszczone skondensowane. W wymienionym wcześniej Tamimi znalazłam śmietanę kwaśną, ale nie ma na niej informacji ani co wchodzi w jej skład (ma podejrzanie gładką konsystencję i od wielu tygodni pięknie prezentuje się w naszej lodówce) ani ile zawiera tłuszczu.

3) warzywa typu seler i pietruszka w korzeniu. Wiecie jak ciężko jest ugotować rosół mając do dyspozycji tylko mięso z kurczaka, marchewkę i pora ? Seler w korzeniu na szczęście zastąpiłam tym naciowym, ale pietruchy mi na prawdę brakuje.

końcowe odliczanie

Niestety nie piszę teraz o naszym powrocie do domu - a bardzo bym chciała. Otóż dzięki Waszym radom, zdecydowałam się pójść jeszcze na konsultacje do ordynatora laryngologii, o których wspomniała moja pani doktor. I jak zwykle zaskoczenie - chociaż już nie powinnam się dziwić, że tutaj na nic prawie się nie czeka. Nawet na wizytę u samego "guru" laryngologii. Facet przyjmuje tylko 1 raz w tygodniu i prawdopodobnie zajmuje się samymi konsultacjami. Piotr zadzwonił i dostaliśmy spotkanie w ciągu tygodnia (tak dobrze czytacie, żadnych kolejek, żadnych rezerwacji miejsca z rocznym wyprzedzeniem). Przyszliśmy z godzinnym wyprzedzeniem, bo jak już zauważyliśmy, to w "naszym" szpitalu, jeśli spóźnisz się 5 minut - to wypadasz z kolejki, ale jak przyjdziesz wcześniej, przyjmują cię przed czasem. Spodziewałam się staruszka, wywyższającego się (na zasadzie "kim on to nie jest") - tak kojarzył mi się ordynator. A okazało się, że to nie taki bardzo stary pan, który w wolnej chwili bawił się z Pyzą w chowanego, bardzo sympatyczny człowiek. Jeszcze przed wejściem instruowałam Piotra, żeby spróbować podyskutować z lekarzem o ewentualnej innej metodzie leczenia zatok (antybiotyk, punkcja, płukanie cokolwiek, żeby mnie nie trzymali w szpitalu). Pan doktor wypytał mnie dokładnie co tam z tymi zatokami jest, kazał usiąść na fotelu i jak tylko zajrzał do nosa, powiedział, że to nawet nie podlega dyskusji, bo zabieg jest niezbędny. Potwierdził to co napisały tutaj Misfits i Robin, zabieg trwa do 2 godzin, kilka godzin po zabiegu wypuszcza mnie do domu (do dzieci !!!) i co najważniejsze będę mogła karmić już 12 godzin po zabiegu - hurrrrrrraaaaa ! Czy po takich informacjach, mogłabym się nie zgodzić ? TAK !  Jeśli by wyznaczyli mi termin zabiegu za pół roku. Niestety pan doktor zapytał (teraz uwaga będzie hardcore! ;)

- "na kiedy chcę zabieg ?" - wyobrażacie sobie, że tutaj samemu wybiera się dzień i godzinę ? 

Powiedziałam, że najlepiej w środę rano (tutaj środa jest ostatnim dniem pracującym przed weekendem, więc wymyśliłam, że zabieg zrobimy w środę, w czwartek i piątek (weekend) będę miała pretekst żeby odpocząć w domu, a Piotrek nie będzie musiał brać wolnego (tylko ten jeden dzień - środa). Pielęgniarka od razu zadzwoniła i ustaliła, że zabieg będzie w najbliższą środę o 11 rano. Zapytali czy nam to odpowiada i wszystko zostało ustalone. Była godzina 20:30 i myślałam, że będziemy mogli pójść już do domu, położyć maluchy spać, a tu kolejna niespodzianka. O tej porze laboratorium jest jak najbardziej czynne (w sumie to czynne jest 24h/dobę) i od razu zrobili mi badania krwi przed zabiegiem. Później krótki wywiad z panią anestezjolog (bez kolejki oczywiście), która już czekała na nas w swoim gabinecie. Jak stąd wyjedziemy, to chyba tej służby zdrowia będzie mi brakowało najbardziej.

Cieszę się, że decyzję już podjęłam, że to będzie tak szybko i że w reszcie będę mogła swobodnie oddychać, że skończą się potworne bóle głowy, nocne wstawanie żeby przepłukać nosek. Jestem bardzo, bardzo zadowolona !

wczoraj się wkurzyłam

Poszliśmy wczoraj z dziećmi na plac zabaw do pobliskiego centrum handlowego. Ptysiek uwielbia tam skakać na trampolinie będąc podczepionym do kilku elastycznych lin. Jednak wczorajsze wyjście chyba skutecznie mu tą atrakcję wybije z głowy. Osobą zajmującą się dziećmi na tej trampolinie był młody "gnojek" (przepraszam, jeśli kogoś urazi tutaj moje słownictwo, ale jestem na prawdę wkurzona), z długimi nażelowanymi włosami. Facet jak się później okazało - moim zdanie absolutnie nieodpowiedzialny. Podpiął Ptysia do tych lin i jak go szarpnął w górę, to Ptysiek się wystraszył. 
Do tej pory inny facet, który to obsługiwał podciągał dziecko w górę z umiarem, delikatnie, powolutku, co podskok, to lina ostrożnie podciągana była w górę, żeby dziecko stopniowo przyzwyczajało się do wysokości. Ten Matoł od razu wrzucił Ptyśka na najwyższe skoki, tak że Ptysiek cały przerażony zaczął płakać, bo wisiał w powietrzu około 5 metrów na ziemią i nawet jak spadał w dół, nie mógł nogami dosięgnąć trampoliny. Piotr w ogóle nie zwracał na to uwagi, a mi się słaby zrobiło jak to zobaczyłam. W końcu Piotr (który siedział na ławce blisko tego urządzenia) jak usłyszał moje krzyki, zareagował i kazał facetowi zatrzymać.  

Zabraliśmy Ptysia i poszliśmy coś zjeść. Ponieważ jednak Ptysiu nie bawił się zbyt długo, po obiedzie chciał jeszcze chociaż na karuzeli się pokręcić. Piotr poszedł z Pyzą poszukać w sklepach piżamek, a ja zabrałam Ptysia na karuzelę. Niestety przy tej, którą wybrał sobie Ptysiek, nikogo nie było więc musiałam zaczekać aż przyjdzie ktoś z obsługi innego urządzenia. Patrzę a nadchodzi ten "świrus" od trampoliny. Otworzył Ptyśkowi bramkę, skasował za wejście, wsadził do wagonika i uruchomił urządzenie. Stałam obok i cały czas miałam przeczucie, że facet zaraz wytnie jakiś numer. Sama karuzela była bezpieczna, jest przeznaczona dla małych dzieci, a wagoniki zamykane bramką powoli jeżdżą góra-dół po okręgu. No i miałam rację. Cały czas obserwowałam Ptysia i widzę, że gdy za drugim razem Ptysia wagonik znalazł się na dole - facet podszedł i zaczął tak bujać nim, że Ptyśka nogi znalazły się powyżej jego głowy. Gdyby nie miał zapiętych pasów, mógłby wypaść i bardzo poważnie się potłuc. Wrzasnęłam na faceta, żeby przestał i faktycznie przestał, ale wagonik do końca bardzo mocno się bujał. Na zdjęciu to ta karuzela żółto-zielona z lampkami (po lewej). Wczoraj byłam tak przerażona, że zabrałam Ptyśka i wyszłam z parku, ale zastanawiam się czy nie lepiej byłoby złożyć skargę u szefa tego cymbała. Nie podejrzewam, że on to zrobił tylko raz, wydaje mi się że facet tak się normalnie zachowuje. Jak myślicie ?

ciekawe budynki Rijadu

Nowoczesne budynki w Arabii Saudyjskiej (i chyba na całym Bliskim Wschodzie) robią piorunujące wrażenie. Są budowane z takim rozmachem, jakby nikt nie liczył się z kosztami i innymi ograniczeniami i jakby każdy pomysłodawca chciał swoim budynkiem przyćmić pozostałe. Dla przykładu kilka zdjęć biurowców i hoteli. Niestety tylko część z nich jest mojego autorstwa, nie zawsze mam przy sobie aparat i nie zawsze uda mi się uchwycić odpowiedni kadr zza okien pędzącej taksówki.

Sky Towers:

Niestety nie wiem co to za budynek, ale jest położony niedaleko Sky Towers

Hotel Mercury Value, niedaleko Compoundu Granada

Na internecie znalazłam informację, że jest to Novotel, chociaż widziałam na nim napis Almina Bank

Tulip Tower

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych








To są tylko przykłady pięknych, nowoczesnych budowli w Rijadzie. Tego jest taka ilość, że trudno jest  zdecydować, który budynek w danej chwili fotografować. Mam nadzieję, że uda mi się z czasem przedstawić kolejne wspaniałe budowle.

zaraz zbzikuję

Jest 3:30, a Zośka nie ma zamiaru spać, to jej druga pobudka tej nocy. Pośpi 40 minut i koniec. Ledwo już na oczy widzę. Właśnie posadziłam ją na dywanie, dałam blok i długopis do ręki i niech sobie rysuje... po sobie, właśnie zrobiła sobie "tatuaż" na nodze. Jak trzymałam ją na kolanach, to bawiła się w restartowanie komputera i tak mi namieszała z przyciskami, że go przez chwilę włączyć nie mogłam. Rety, żeby przetrwać do momentu kiedy ukończy 2 latka, wtedy będzie z górki... mam taką nadzieję. Znowu rozrabia, chciałam napisać trochę o nowoczesnych budynkach w Rijadzie, ale to chyba będzie musiało poczekać...

litości - znowu choróbsko

W życiu Ptysiek tyle nie chorował co tutaj. Od 3 dni ciągle leci mu z nosa i nie najlepiej się czuje, ale to co zdecydowało, że wybraliśmy się z nim do lekarza to kaszel. Okropny, mokry kaszel. Ponieważ niedawno w przedszkolu widziałam dziewczynkę z "katarem do pasa", postanowiliśmy odwiedzić "nasz" szpital-przychodnię, a ponieważ na dzisiaj mieliśmy wizytę kontrolną u okulisty (Ptysiek znowu zezuje), odwiedziliśmy dwóch lekarzy za jednym zamachem. Najpierw poszliśmy do pediatry - tzn poszłam ja z Ptyśkiem, bo Piotrek z Pyzą gdzieś się zapodziali po drodze. A wszystko przez to, że oni tu zbyt szybko obsługują pacjentów. Ledwo się zarejestrowaliśmy, a już nas wezwali do mierzenia i ważenia. Piotr został z Pyzą przed salą pielęgniarek (Pyza strasznie się boi tej sali, bo te Filipinki są mało delikatne). Od razu po sprawdzeniu Ptyśkowi ciśnienia (tak, tak, dobrze widzicie - tutaj takim maluchom standardowo mierzą ciśnienie) pielęgniarka poprosiła nas do gabinetu lekarskiego i w tym momencie Piotrek się zgubił, bo nawet on się nie spodziewał tak szybkiego obrotu sprawy. Pan doktor bardzo dokładnie obejrzał Ptyśkowi gardło, uszy i nos i okazało się, że ma zapalenie ucha i migdałków. Przepisał mu antybiotyk i coś na katar, bo zaczyna mu się zapalenie... zatok. Od pediatry poszliśmy do okulisty, w między czasie wpadliśmy jeszcze na laryngologię zapytać o mój zabieg. Tam też się Piotrek zgubił. Stanął przy recepcji żeby zapytać o zgodę z ubezpieczalni na zabieg, gdy mnie pielęgniarka poprosiła do pokoju lekarskiego i już nas znaleźć nie mógł. Przy okazji upewniłam się, że dobrze że nie wzięłam tych lekarstw, które mi przepisała, bo nie wolno ich brać gdy się karmi. Jak już znaleźliśmy "nasza zgubę" (nie wiem co się z Piotrusiem ostatnio dzieje), poszliśmy w końcu na okulistykę. Tam oczywiście nie było ludzi - przyjęli nas od razu po rejestracji. Bardzo miła pani okulistka stwierdziła, że Ptysiek będzie musiał nosić okulary, chociaż wada wzroku nie jest duża, ale ponieważ zez postępuje, trzeba coś zacząć robić żeby to zatrzymać. Od razu zaznaczę, że Ptysiek nie siedzi przed telewizorem, nie ogląda bajek - lekarka doszła do wniosku, że to może być wina zabawy, nauki czytania i pisania. Okulista wkropliła mu krople, zbadała jeszcze raz, wypisała receptę na okulary i zaprosiła na wizytę za 2 miesiące. Po wyjściu od lekarza Piotruś mógł się dzisiaj wykazać po raz trzeci - wziął Pyzę i poszli zarejestrować mnie do innego lekarza, ale... nie znalazł właściwego budynku.

Tak więc Ptysiek jutro na pewno nie idzie do przedszkola. Podejrzewam, że za kilka dni do pediatry pojedziemy tym razem z Pyzą, która już ma katar i jest marudna. A mój zabieg będę musiała przesunąć, bo od wczoraj mam znowu zapalenie zatok i gardła. Jak widać Ptysiek bardzo skutecznie "sprzedaje" swoje wirusy i bakterie .

salon piękności

 Dwa dni temu zauważyłam, że w naszym osiedlowym "beauty salon" (salonie piękności) świeci się światło, więc zadzwoniłam dzwonkiem (drzwi były zamknięte na klucz) i po chwili otworzyła mi właścicielka, stając w drzwiach tak, żeby nikt nie mógł zajrzeć (byłam z Piotrem i dziećmi). Grzecznie zapytałam czy mogę wejść (chciałam zrobić wstępny rekonesans). Pani wpuściła mnie i ustaliłyśmy, że przyjdę w czwartek. Sam salon z "pięknością" nie miał nic wspólnego, ale doszłam do wniosku, że i tak lepszego w tej chwili nie znajdę, a jak mam załapać "koleżanki" to mogę to zrobić w każdym innym salonie. No i zdecydowałam się.  Dzisiaj udało mi się dostać w końcu do "fryzjera". Na początku byłam przerażona - tynk odpadał od ścian, wszędzie walały się zabawki dziecięce, a między nimi na podłodze leżały ścięte włosy. Sądząc po ilości klientek i ilość kłaków, te włosy musiały tam leżeć od dość dawna. Z minuty na minutę ogarniało mnie coraz większe przerażenie, ale tłumaczyłam sama sobie, że trzeba dać kobiecie szanse, że to tylko podcięcie końcówek, a może akurat będę zadowolona. Zresztą włosy to nie ręka, odrosną - jak mówiła kiedyś Pani Iwonka z mojej pracy (nie istniejącego już niestety PLO). I wiecie co ? Na prawdę nie żałuję. Pani najpierw umyła mi głowę, później zabrała się za moje brwi, które chciałam wyregulować, bo zaczynałam wyglądać jak Breżniew. I ... takiego patentu, to nawet w Polsce nie widziałam. Kobieta wzięła ... zwykła nitkę (taką jak do szycia), owinęła wokół palców i zaczęła nią regulować brwi, jechała nią jak kosiarką, a ja tylko czułam na twarzy kawałki drobnych włosków. Zamurowało mnie, po niespełna minucie pokazała mi lustro i byłam zachwycona. SZOK ! A drugi szok przeżyłam jak zaczęła mi obcinać włosy... hehehe - nie, nie tą nitką :) Nożyczkami :) Ale zrobiła to błyskawicznie i do tego wymachiwała moimi długimi (prawie do pasa) włosami na wszystkie strony, więc miałam pewność, że końcówki są naprawdę dobrze zrobione. Jestem bardzo zadowolona (a ci, którzy mnie znają, wiedzą że przeważnie od fryzjera wychodzę z płaczem i cierpię po takiej wizycie przez kilka dni). Ale żeby nie było tak pięknie... Pani zapytała jakie mam naturalnie włosy proste czy lekko kręcone i adekwatnie do mojej odpowiedzi wyciągnęła szczotkę. Słodki Jezu - pomyślałam. To co było na ziemi to mały pikuś - żebyście widzieli co było na szczotce, na wszystkich szczotkach. Przegląd włosów chyba wszystkich kobiet z compoundu. Pani jednak była szybsza od moich reakcji i lotem błyskawicy zaczęła układać mi tym "czymś" włosy. Zamknęłam oczy, żeby tego nie widzieć... Układanie i suszenie zajęło jej niecałe 3 minuty.

Od chwili wejścia minęło może 20 minut, a ja byłam gotowa. Zapłaciłam ile powiedziała (nie miałam sił się targować) i w popłochu uciekłam.
Podsumowując jestem zadowolona, a będę zachwycona jeśli za 2 tygodnie nadal nie będę miała koleżanek we włosach.

Piotruś Kochanie - przypomnij mi, żebyśmy kupili coś na wszy w aptece - tak na wszelki wypadek ;)

trochę adrenalinki nikomu nie zaszkodzi :)

Wygląda na to, że wczorajszy alarm bombowy był fałszywy. Ufff :) Podobno, ktoś zadzwonił do jednego z banków w budynku Kingdom (na zdjęciu) i poinformował o podłożonej bombie. Ochrona zadziałała natychmiast i z tego co mówią świadkowie, szybko do budynku wkroczyli uzbrojeni żołnierze, a cywilów sprawnie ewakuowano na zewnątrz. W sumie to się cieszę z tego alarmu, bo dzięki niemu zobaczyliśmy jak to wygląda w rzeczywistości. Wszystkie ambasady wysłały do osób, które mają na swoich listach kontaktowych maile z ostrzeżeniem. To zmobilizowało również nas do działania. Mamy jedną walizkę już spakowaną z najpotrzebniejszymi rzeczami (po jednej parze ubrań dla każdego, pieluchy dla Pyzy, podstawowe kosmetyki, butelka wody mineralnej, jakieś krakersy) - wszystko co jest potrzebne, gdyby nagle się okazało, że mamy minutę na wyjście z domu. Może to śmiesznie brzmieć dla kogoś kto to czyta, ale wierzcie mi - wczoraj nie było mi do śmiechu, najbardziej bałam się o dzieci i o Piotra. Zastanawia mnie tylko jedna rzecz - coś faktycznie musi się dziać, skoro od kilku dni ochrona w każdym budynku jest bardzo dokładna, łącznie ze sprawdzaniem podwozia samochodów, bagażników itd. Może wczoraj to było tylko ostrzeżenie ?
A swoją drogą, to widać, że przykłada się tutaj dużą wagę do bezpieczeństwa - ciekawe jak by odpowiednie służby zachowały się w innych krajach. 

wiadomość z Ambasady Polskiej w Rijadzie

Szanowni Państwo!

W związku z informacjami o dzisiejszym (środa godziny popołudniowo-wieczorne) alarmie bombowym w Kingdom Center w Rijadzie, pragnę zasugerować Państwu powstrzymanie się w ciągu najbliższych kilku dni z odwiedzaniem galerii handlowych i podobnych miejsc. Ambasada nie posiada żadnych dodatkowych szczegółowych informacji na ten temat, niemniej jednak zachowanie podstawowej ostrożności w tej sytuacji wydaje się jak najbardziej zasadne.

Ambasador 

******************************************************************************************

No to wesoło mamy.

zaostrzona kontrola przy wjazdach do compoundów i miejsc pracy

A my się dziwiliśmy dlaczego ostatnio tak dokładnie sprawdzają nam samochód za każdym razem jak wjeżdżamy do compoundu. Od kilku dni kontrole są dużo dokładniejsze nawet u Piotra w pracy. Prawdopodobnie jest to spowodowane działaniami wojennym przy granicy saudyjsko-jemeńskiej:

http://wiadomosci.onet.pl/2113815,12,tysiace_rakiet_spadlo_na_cele_w_jemenie,item.html

nocne szaleństwa Pyzy i gadulstwo Ptyśka

No i chyba dotarliśmy do okresu, kiedy roczny brzdąc daje czadu w nocy. Nie pamiętam jak to się fachowo nazywa, ale przerabialiśmy dokładnie to samo z Ptyskiem jak był w wieku Pyzy. To są 2-3 tygodnie w życiu rocznego malucha, kiedy co noc nudzi się o tej samej porze (mniej więcej o 2 w nocy) i przez 3 godziny jak gdyby nigdy nic, zaczyna psocić. Ptysiek łaził po domu (z jednym z nas) i się po prostu bawił przez te 3 godziny. Pyza jest bardziej wyrozumiała i dokazuje tylko w obrębie łóżka (a właściwie dwóch dużych, połączonych ze sobą łóżek - takie niestety mamy warunki mieszkaniowe tutaj). Dzisiaj przeszła już samą siebie, bo nie dość, że budziła ojca szarpiąc go za koszulkę, łaziła po mnie w tą i z powrotem, to dotarła nawet do Ptyśka, który śpi pod ścianą i próbowała go zwerbować do swojej zabawy. Ptysiek na szczęście był zbyt śpiący (bo nie można go było zagonić do łóżka przed 23:30 !!!) i zdobył się tylko na pouczenie Pyzy: - Zośka ja śpię, idź sobie. Pyza próbowała jeszcze kilka razy wciągnąć go w swoje zabawy, ale bezskutecznie, więc skoncentrowała się znowu na szarpaniu Piotra i skakaniu po mnie. Około 5 nad ranem, jak już zauważyłam, że jest marudna i śpiąca - nakarmiłam ją i w końcu padła. To już trwa około tygodnia, więc można powiedzieć, że prawie połowa jest już za nami. Dlaczego tak jest ? Powodów jest kilka:

1) to taki okres, przez który każde dziecko musi przejść. Jedne przechodzą tak jak Ptyś i Pyza,a  inne przechodzą go prawie niezauważone,

2) w tym czasie wychodzą też zęby (najczęściej są te dolne dwójki). Pyzie wczoraj wyszła prawa, dolna dwójka, więc czekamy jeszcze na drugą,

3) wkrótce zacznie samodzielnie chodzić - Ptysiek miał problemy ze snem przed każdym ważnym wydarzeniem (jak zaczynał raczkować, chodzić, mówić itd).

U Pyzy nachodzi jednocześnie okres chodzenia i mówienia: do tej pory mówiła tylko: tata, mama. A od jakiegoś czasu mówi tylko: mniam, mniam albo banan... co u jej zamiłowaniu do jedzenia jest oczywiste.

A dlaczego  Ptysiek chodzi tak późno spać ? Bo Tatuś często zasypia razem z Pyzą i jakoś zapomina wtedy, że drugie dziecko też trzeba położyć, a ja muszę posprzątać, pogotować, poprać i zanim odrobię z Ptyśkiem zadania domowe (tak, tak - codziennie uczymy się wieczorem literek) jest już 23:00. A jak Tatuś nie zaśnie z Pyzą (tzn zaśnie ale uda mu się przed północą obudzić), to "zajmując" się Ptysiem zasiada do komputera i zapomina o bożym świecie. Dopiero jak wracam z wieczornego biegania i widzę Ptyśka jeszcze przy zabawkach, zabiera go do spania.

Teraz mi się przypomniało, że chciałam jeszcze podzielić się z Wami moją radością:

Otóż nie jestem jedyna, którą Ptyś zamęcza pytaniami: a co to jest ? a dlaczego ?

Jest jeszcze.... Fijaz. Nasz kierowca :) Od kiedy Ptysiek zaczął mówić po angielsku ciągle zadaje Fijaz'owi pytania w tym języku i biedny kierowca musi mu odpowiadać... Wyobrażacie sobie jak się biedak musi nagimnastykować, żeby np odpowiedzieć Ptyskowi jak działa brama wjazdowa na punktach kontrolnych ? A nie daj Boże, niech jeszcze powie coś co Ptyśka zainteresuje, to ten Smyk zasypuje go następnymi pytaniami :)  

bojkot sklepów z kobiecą bielizną - akcja Saudyjek

O samej akcji dowiedziałam się przed chwilą ze strony http://arabiasaudyjska.blogspot.com . Od 13 lutego przez 2 tygodnie trwa akcja, w którą zaangażowały się Saudyjki (sądzę, że nie tylko one), będą one bojkotować sklepy, które zatrudniają mężczyzn jako sprzedawców. Tutaj z reguły kobiety nie pracują, a już na pewno nie w sklepach. Wyobrażacie sobie jak musi się czuć kobieta, która wchodzi do sklepu, żeby kupić sobie bieliznę, a sprzedawca wypytuje ją o rozmiar np stanika ? Kobieta chce kupić bieliznę, a facet (obcy facet !!!) mówi np: nie ten stanik będzie na ciebie za mały, albo to będzie na ciebie za duże. Taka sytuacja w kraju gdzie nie wolno być sam na sam niezamężnej kobiecie i wolnemu mężczyźnie, którzy nie są ze sobą spokrewnieni ? A poza tym zawsze śmieszy mnie to jak ci mężczyźni mogą ocenić rozmiar kobiety, która owinięta jest w abaję. Gorąco popieram tą akcję.
Na zdjęciach widać, po lewej: "abaja" do pływania, po prawej: kobiety w abajach w centrum handlowym

proszę o radę - operować się czy nie

Wczoraj w końcu udało mi się dotrzeć do mojej laryngolog na kontrolę zatok i okazało się, że antybiotyk nic nie pomógł. Dla pewności pani doktor włożyła mi taką małą kamerkę przez nos do gardła i stwierdziła, że jest w 100% pewna, że muszę poddać się operacji ustawienia przegrody nosowej i oczyszczenia wszystkich zatok, bo są kompletnie zatkane. Nawet pokazał mi tą "kość" na skanie i faktycznie, jest bardzo krzywa. Zresztą o tej operacji mówił mi już laryngolog w Polsce, u którego ciągle te zatoki leczyłam. No i teraz nie wiem co robić. Czy pójść i mieć to "z głowy" czy zostawić na kiedy indziej. Kiedyś będę musiała to zrobić, ale wolałabym zoperować się jak Pyza będzie starsza i jak już wrócimy do Kanady (jeśli wrócimy). A z drugiej strony, tutaj na taką operację będę czekać maksymalnie 2 tygodnie, gdy w Kanadzie od 3 lat leczę zatoki i żaden lekarz nie wpadł na to, żeby zrobić skan głowy i w końcu definitywnie pozbyć się tego stanu zapalnego. Nie wiem absolutnie co robić. Czy ktoś z Was zna jakąś osobę, która miała oczyszczane zatoki endoskopowo i prostowaną przegrodę nosową ? Najbardziej boję się tych pierwszych kilku dni po operacji, jak się chodzi z bandażami na twarzy i rurkami i tamponami w nosie. Jak ja się będę dziećmi zajmować przez ten czas, skoro trzeba leżeć, żeby nie było krwawienia ? Aha - za operacją tutaj przemawia jeszcze fakt, że przez te 6 tygodni noszenia ochraniacza na nosie, mogłabym normalnie wychodzić, bo zasłoniłabym całą twarz, tak jak to robią muzułmanki, a w Kanadzie to czy z zasłona na twarzy, czy z ochraniaczem na nosie - i tak i tak będą się ze mnie śmiali. 
Do internetu już zaglądać nie będę, bo już mam dosyć tych opisów o litrach przelanej krwi, laryngologach mordercach i bólu. Nie daję rady czytać takich opowieści, z których połowa na pewno jest i tak na wyrost.
Jeśli wiecie coś na temat tej operacji, to proszę o podpowiedź - co robić ?

ziemniaki pieczone

Dzisiaj podam przepis na coś, czym dość często się tutaj zajadamy. Absolutnie nie jest to danie saudyjskie ani arabskie. Mamusiu - to specjalnie dla Ciebie, jako miłośniczki pyrów. 


Składniki:
6 dużych ziemniaków
masło
ser tarty (może być cheddar, mozzarella albo jakikolwiek inny, który lubicie i który się łatwo topi)
dodatki (też według uznania):
   - tutaj podaje się kiełbaskę coś a'la mortadela,
   - czerwona fasola z puszki
   - kukurydza z puszki
   - oliwki
   - pieczarki (mogą być wcześniej zesmażone z cebulką)
   - ogórki kiszone krojone w kosteczkę (ja tego akurat nie dodaję)
   - i co jeszcze przyjdzie Wam do głowy
majonez
ketchup


Przygotowanie:
1. Ziemniaki dokładnie wyszorować, osuszyć i owinąć folią aluminiową. Piec w piekarniku w temperaturze 225 C/450 F przez mniej więcej godzinę.
2. Wyciągnąć z pieca, rozciąć na pół, dodać łyżeczkę masła i łyżeczkę sera tartego, nożem rozmemłać środek ziemniaka z masłem i serem, ale tak aby nie uszkodzić skórki.
3. Wstawić do pieca jeszcze na około 15 minut (już bez zawijania w folię, żeby skórka zrobiła się bardziej "chrupiąca" i ser się rozpuścił),
4. Wyjąc z pieca i nałożyć swoje ulubione dodatki.
5. Wszystko polać odrobiną majonezu i ketchupu.


Podpowiedź:
To danie świetnie nadaje się jako danie główne podczas spotkań w bliskim gronie. Można wtedy na dużym talerzu podać gorące ziemniaki z przygotowanym już odpowiednio środkiem z masłem i serem, a w osobnych miseczkach dodatki. Wtedy każdy przygotuje dla siebie ziemniaka, tak jak lubi.


Czytałam też, o innej wersji, że umytego i osuszonego ziemniaka owija się 2 plastrami boczku i dopiero wtedy zawija w folię.


Można też po osuszeniu, wysmarować ziemniaka oliwą i delikatnie obsypać solą.


Ciekawostki:
Pieczony ziemniak jest bardzo popularny na całym świecie:
1. W Stanach jada się go przeważnie tylko z masłem, śmietaną, tartym serem i suszonymi kawałkami bekonu i ewentualnie ze szczypiorkiem.
2. W Wielkiej Brytanii jada się go od początków XIX wieku, kiedy to można było go kupić tylko jesienią i zimą u ulicznych sprzedawców.
3. W Turcji nazywa się go kumpir i podaje właśnie w taki sposób jak podałam w dzisiejszym przepisie.

mesh - egipski ser

Piotruś bardzo lubi eksperymenty w kuchni, a ostatnio zagustował w różnego rodzaju serach. Będąc wczoraj na zakupach, nabył mazidło, które nazywa się MESH. Jest to rodzaj sera, pochodzący z Egiptu. Smak ma dość specyficzny, mi to przypomina przesolony, zbyt ostry, psujący się serek filadelphia. A robi się go tak:

Do glinianego naczynia wkłada się "przegląd lodówki", czyli stary ser, stary jogurt, dużo papryki chilli i sól. Naczynie stawia się w nasłonecznionym miejscu w kuchni i czeka kilka dni (minimum 3), aż wszystko i tak już delikatnie mówiąc "nie świeże", zacznie psuć się jeszcze bardziej. Wyobrażacie sobie smród w kuchni, przy tutejszych temperaturach ? Takiego "śmierdziela" trzeba trzymać poza lodówką tak długo jak da się wytrzymać (w kuchni). Podobno im ser jest starszy, tym lepszy. Naczynie powinno być szczelnie zamknięte, żeby wszechobecne muchy, nie złożyły tam jaj. Co jest dość częste, znając tutejszy poziom higieny wśród tubylców. Na początku zastanawiałam się po co oni dodają tyle chilli i soli do niego (ser jest piekielnie ostry i słony) - ale to oczywiste, żeby zabić smak fermentacji. Krótko mówiąc, Piotruś jak zwykle zamiast kupić 100 g na próbę, od razu kupił 1/2 kg. OK. Ciekawe jak długo zajmie mu zjedzenie tego "przysmaku" ?

Camel Souq - czyli wycieczka na targ wielbłądów

Dzisiaj rano wybraliśmy się z dziećmi na targ wielbłądów. Zrobiliśmy to głównie ze względu na Ptysia, żeby zrozumiał że wielbłądy nie tylko są w ZOO, czy uwiązane na sznurkach przy większych atrakcjach turystycznych. I teraz sama już nie wiem, kto miał największą frajdę na tej wycieczce: Pyza (która cały czas mówiła: aaaaa, ooooo, uuuuu), Ptyś (który w ogóle cały czas gadał),  Piotrek (który nic nie mówił), czy Fijaz nasz kierwca.

Camel Souq jest położony kilka mil od Rijadu i jest największym targiem wielbłądów na całym Bliskim Wschodzie. Jeśli doliczy się do tego farmy, które ciągną się od granic Rijadu, to zajmuje on ponad 20 km długości.

Do tej pory nie miałam pojęcia, że wielbłądy mają tak różne kolory: od białych, przez beżowe, rude, brązowe po czarne. Wszystkie je można kupić na targu.
Nasz kierowca (widać go na zdjęciu siedzącego na wielbłądzie z Ptysiem) bardzo namawiał nas, żeby Ptyśka i Pyzę posadzić na jednym z tych wielbłądów. Bardzo się temu sprzeciwiałam, ale jak Ptysiek usłyszał tą propozycję, to nie było siły żeby go od tego pomysłu odwieźć. Tak więc dojechaliśmy prawie na koniec targu i tam znaleźliśmy handlarza (bardzo miły Saudyjczyk, dobrze ubrany - widać że bogaty człowiek). Facet zgodził się, żeby dosiąść jednego z jego wielbłądów i pozwolił nawet zrobić nam zdjęcia. Ptysiek tak jak na początku był zachwycony, tak mina mu zrzedła jak tylko wielbłąd podniósł dupsko. Dzięku Bogu, Fijaz usiadł razem z nim i trzymał go żeby nie spadł. Swoją drogą ciekawe dlaczego Piotruś tego nie zrobił - on jeszcze nigdy na wielbłądzie nie siedział. Na szczęście w samą porę uprzedziłam Ptysia, żeby się bardzo mocno trzymał ( w końcu jestem w tym temacie super doświadczona ;) - jechałam na takim zwierzaku AŻ dwa razy :) ). Jednak pomimo wielkiego strachu, jak już Ptysiek zsiadł z tego stworzenia, był bardzo zadowolony i dalszą drogę gadał tylko o tym, dumny że on na camelu siedział, a jego kolega Nathan z przedszkola w Kanadzie, na pewno NIE. Jednak nie mogliśmy zabawić tam zbyt długo, bo zaraz obok podawano lekarstwo małemu wielbłądowi i jego ryk był okropny (musieli go związać), wiec szybko podziękowaliśmy, Piotr dał "bakszysz" chłopcy trzymającemu wielbłąda i ruszyliśmy dalej. Co do chorych wielbłądów, to ich izolowanie wygląda tak, że te które jeszcze można wyleczyć, umieszcza się w osobnych zagrodach, a te które już nie rokują żadnych nadziei wystawia poza zagrodę, uwiązane łańcuchem za nogę do ziemi i tak biedaczyska czekają na śmierć. Widzieliśmy kilka takich osobników, na prawdę przykry widok. Jednak najgorszy był pod koniec targu, tuż przy drodze wjazdowej na autostradę... tam leżał już martwy wielbłąd, porzucony prawdopodobnie, żeby jakieś służby, albo ktoś inny go uprzątnął. 

Mały wielbłąd w kolorze białym

czarne wielbłądy

poganiacz wielbłądów

sałatka z fasolki fava z jajkiem - Fool Medammes

Fasolka Fava jest bardzo popularnym składnikiem tutejszych potraw - nie tylko w Arabii Saudyjskiej, ale  na całym Bliskim Wschodzie. Sałatka, o której tutaj napiszę jest serwowana najczęściej na  śniadanie, ale spokojnie można ją jeść o każdej porze.

Składniki:

1 puszka fasolki fava 

(jeśli nie macie fasolki fava, można ją zastąpić jakąś inną, którą lubicie, byle nie zielona albo żółtą w strączkach), można też przygotować tą sałatkę z fasoli suszonej, wtedy trzeba dzień wcześniej zalać 1 i 1/3 filiżanki fasoli wrzątkiem, a na następny dzień odpowiednio długo gotować i ostudzić)

1/4 filiżanki świeżej siekanej natki pietruszki

2 i 1/2 łyżki oliwy z oliwek

2 łyżki świeżego soku z cytryny

1/2 łyżeczki soli

1/2 łyżeczki mielonego kminku

3 zmiażdżone ząbki czosnku

1 jajko ugotowane na twardo i drobno pokrojone

1 sparzony i obrany ze skórki pomidor (tak się podaje w Arabii Saudyjskiej, ale już w Egipcie nie)

Wszystkie składniki (zimne lub o temperaturze pokojowej) wymieszać i podawać z pitą albo innym chlebkiem.

kochająca mamusia

Dobra pochwalę się - to będzie o mnie. Od kilku miesięcy Ptysiek ma jazdy na punkcie raz piratów, a raz rycerzy, sam nie może się zdecydować kim chce być w przyszłości czy jednym czy drugim. Oczywiście co za tym idzie, raz bawi się zabawkami piratami, a raz rycerzami. Jak szukaliśmy dla niego prezentu pod choinkę, natknęliśmy się w jednym ze sklepów na olbrzymi zamek z drewna, niestety był dość drogi, więc doszliśmy do wniosku, że to nie ma sensu. Dzisiaj akurat przechodziliśmy obok tego sklepu i co się okazało ? Za dwa dni będzie przecena na te zamki o 70%, ale są 2 ostatnie pudełka. Ponieważ nie mamy możliwości przyjechać tam za dwa dni z samego rana, zaczęliśmy dyskusję ze sprzedawcą, żeby sprzedał nam ten zamek teraz. Pan szedł w zaparte, że nie, że obniżka jest od czwartku... ale skubany - obniżone ceny umieścił na zabawkach już dzisiaj. Dużo ludzi było zainteresowanych tą obniżką i co ktoś podchodził do niego z przeceniona zabawką, ten nabijał normalną cenę, bo przecież przecena będzie dopiero za dwa dni. Akurat była pora modlitwy, więc facet się spieszył, żeby zamknąć sklep. Piotruś sprytnie wypchną mnie do przodu, żeby to ja z panem negocjowała. Facet nie miał czasu, chciał się nas koniecznie pozbyć, więc coś baknął pod nosem, żebyśmy przyszli po modlitwie licząc chyba na to, że nie będzie nam się chciało tak długo czekać. Widać, że mnie nie zna. Piotrek chciał już zrezygnować i odejść ale ja się uparłam, że wyraźnie słyszałam, żebyśmy przyszli PO MODLITWIE. Po określonym czasie, sklep otworzył jego kolega, a on sam zniknął, ja jako wyjątkowo uparty, wręcz upierdliwy klient czekałam, Piotr nawet chciał już pójść ale jak tylko skierowaliśmy się do windy, facet się pojawił - chyba myślał, że sobie odpuściliśmy. Jak nas zobaczył mina mu zrzedła i znowu zaczął nawijać, żebyśmy przyszli za dwa dni. No to Piotruś znowu wypchnął mnie przed szereg i facet w końcu uległ. No to poszliśmy za ciosem i zamiast jednego zamku kupiliśmy dwa (niech się Ptysiek cieszy i... Piotrek też). Facet chciał nam jeszcze wcisnąć figurki do nich, które akurat nie były na przecenie i kosztowały tyle co same zamki, Piotruś już machnął ręką, żeby je wziąść, ale facet źle trafił, bo stałam obok i zaprotestowałam. Zgodziłam się łaskawie na specjalną matę z fosą... też na przecenie - biedny facet chyba będzie teraz sklep zamykał jak się będziemy zbliżać.

W każdym bądź razie zamki kupiliśmy ale trzeba było je złożyć. Piotrek wmówił Ptyśkowi, że zrobimy to jutro, więc Ptysiek niepocieszony położył się spać. A co robi w takiej sytuacji kochająca mamusia ? Jak już dzieci się położą, jak już upora się z domowymi obowiązkami, zakasuje rękawy i składa dziecku te zamki. Trochę to trwało, bo jeden zamek ma 1,5 metra wysokości, a drugi prawie 1 metr. Zanim wszystko złożyłam była 0:30 w nocy, a tu jeszcze trzeba śniadanie i lunch do przedszkola zrobić :(

Uporałam się i z tym i teraz Ptysiek jak się obudzi będzie miał niespodziankę, oby tylko nie wymyślił, że nie pójdzie do przedszkola - bo lunch już jest w lodówce.

No to teraz znikam spać, bo jest już 1 w nocy, a trzeba wstać raniutko.

Dobranoc

żebyście nie myśleli, że tutaj jest raj

Tak sobie ostatnio pomyślałam, że czytając tego bloga można odnieść wrażenie, że my faktycznie żyjemy w raju. Nie, to nie tak. Tutaj jest cała masa rzeczy, którymi się zachwycamy, ale jest też dużo które nas bardzo denerwują, o tym jednak często nie chcę pisać, bo od razu mi ciśnienie skacze. Dzisiaj zrobie wyjątek, żeby troszkę wyjaśnić sytuację.

Rzeczy które mnie najbardziej tutaj wkurzają:

1) na pierwszym miejscu jest ich stosunek do dzieci - do MOICH dzieci. Oni są obłąkani na punkcie dzieci z włoskami koloru blond. Nie mogę normalnie przejść np przez centrum handlowe, żeby się ludzie za Pyzą nie oglądali. Najgorzej jednak jest jeśli usiądę gdzieś, wtedy od razu podchodzą "batmany" i dotykają jej twarzy, całują ją i nigdy nie pytają o pozwolenie, a ja dostaję cholery. Na szczęście jeśli chcą zrobić zdjęcie pytają o moją zgodę (cóż za ironia losu :). Dlatego tez tak bardzo podoba mi się pomysł z sekcją dla rodzin, gdzie spokojnie mogę z maluchami usiąść i nikt mi nie dotyka i nie całuje dzieciaków.

2) podejście Saudyjczyków do innych nacji, zwłaszcza tych z Afganistanu, Pakistanu, Indii czy Filipin. Oni traktują ich czasami gorzej jak zwierzęta. Biją, gwałcą, nie pozwalają wychodzić z domu. Żebyście widzieli te biedne Filipinki, jakie mają smutne spojżenia ... Oczywiście nie wszyscy i nie zawsze, ale jest to bardzo częste tutaj.

3) Często też zdarza się, że te nacje nie są bez winy. Mam wrażenie, że sensem życia tutaj jest, żeby oszukać drugiego człowieka. Saudyjczycy obiecują dobrą prace za godziwe wynagrodzenie, a później okazuje się coś innego, a z kolei Hindusi czy inni mieszkańcy Azji Południowej zatrudniają się jako kierowcy i dopiero na nowiutkich samochodach swoich właścicieli uczą się jeździć. Podam choćby przykład jednego ze współpracowników Piotra, który pracuje tutaj od 11 lat i miał ponad 150 kierowców. Dlaczego ? Bo każdy kłamał, że potrafi prowadzić samochód. Ostatniego też chyba niedługo zwolni, bo powiedział, że ma 4 lata doświadczenia jako kierowca autobusu, a na skrzyżowaniu nie mógł ruszyć przez 2 zmiany świateł, bo nie wiedział jak się obsługuje manualną skrzynię biegów. Jak już udało mu się wrzucić bieg, to okazało się, że wrzucił "wsteczny" i zaczął krzyczeć: "Dlaczego jedziemy do tyłu ????".

Kobiety też oszukują. Umawiasz się z taką na stawke 20 SAR (około 6 CAD) za godzinę na sprzątanie i owszem posprząta, ale to co ja bym posprzątała w 15 minut - jej zajmie 3 godziny.

4) Inną rzeczą, które mnie tu przeraża jest podejście personelu medycznego do dzieci. W Polsce czy Kanadzie nie do pomyślenia, żeby zabrać malutkie dziecko matce, a one bez niczego zabierają niemowlaka z rąk mamy, kładą na wagę, mierzą itd i nie ma w tym za grosz delikatności. Pyza już ma schizę jak widzi, że wchodzimy do szpitala.

Jak widać nie jest to raj, ale na szczęście staramy się nie zauważać tego co nas tak bardzo denerwuje, bo chyba byśmy oszaleli.

jak przeżyć oczekiwanie na samolot z małym dzieckiem

To będzie post skierowany dla tych, którzy często podróżują samolotami z małymi dziećmi, albo dla tych którzy w ogóle podróży się obawiają. Latamy z Ptysiem, od kiedy ukończył 3 miesiące i mamy już pewne doświadczenie jeśli chodzi o podróżowanie z maluchami. Dzisiaj chciałam Wam opowiedzieć o naszym niedawnym nabytku, zakupionym specjalnie na podróż do Rijadu. Żałuję bardzo, że nie zdecydowaliśmy się na to dużo wcześniej. Ale od początku. Ponieważ po ostatniej podróży do Polski obawiałam się kolejnego wielogodzinnego pobytu na lotnisku w Niemczech, szukałam na internecie czegoś w rodzaju super lekkiego, taniego wózka dla starszego dziecka. O Pyzę się nie martwiłam, dla niej przewidzieliśmy jej wózek, ale co z Ptyśkiem ?

1) wiadomo, że nawet najbardziej cierpliwe dziecko będzie w końcu też chciało przejechać się wózkiem, zwłaszcza przy 7 godzinach oczekiwania na następny samolot.

2) lotnisko we Frankfurcie jest dość rozległe i przemieszczanie się z dwójką maluchów i torbami jest dla rodziców katorgą.

3) nie mieliśmy pewności czy nie pojedziemy do Polski, a tam jak wiadomo obowiązują foteliki dla dzieci w samochodach, więc trzeba też zabrać ze sobą foteliki dla dwójki maluchów, a przecież linie ograniczają ilość bagażu.

No i znalazłam rozwiązanie: specjalna mata, którą przyczepia się do fotelika ! Nazwy nie podam, żeby nie robić reklamy, ale jeśli ktoś jest zainteresowany, to proszę o maila. Sama mata jest leciutka, to tylko wysuwana aluminiowa rączka i prostokątny kawałek metalu, który specjalnymi śrubami dokręca się do "pleców" fotelika. Pasuje do większości fotelików dostępnych na rynku kanadyjskim (sądzę, że polskim też), a jakie ma zalety?:

1) fotelik, który i tak nie zmieści się do żadnej walizki i który trzeba nadać jako osobny bagaż, można zgłosić jako... wózek dziecięcy i wtedy nie podlega to żadnej opłacie i jest podstawiany przy drzwiach samolotu,

2) starsze dziecko, które nie potrzebuje już wózka ma własny środek transportu na lotnisku i nie marudzi co chwila, że go nóżki bolą, że nie chce chodzić

3) jest to w pewnym sensie świetna zabawka dla dziecka i stanowi obiekt zainteresowania na wiele godzin (Ptysiek ani razu nie marudził podczas pobytu we Frankfurcie, a wprost przeciwnie był zachwycony i nie było dla niego żadnym problemem żeby "pojechać" z tatą do sklepiku po soczki czy wodę).

4) jeśli spieszycie się żeby przesiąść się na inny samolot, nie ma nerwowego ciągnięcia dziecka za rękę (Ptysiek ma zwyczaj przewracania się o własne nogi) i stresu że nie zdąży się dojść, bo wózek-fotelik ciągnie się super lekko i szybko

5) długa wysuwana rączka bardzo się przydaje do zawieszenia jeszcze kilku toreb
6) jeśli fotelik posiada certyfikat, który pozwala na zamontowanie go w fotelu samolotu (nasz akurat posiada) nie trzeba odkręcać maty, żeby przypiąć fotelik do siedzenia podczas lotu,
7) dzięki temu, że podróżuje się z własnym fotelikiem, nie trzeba kupować-wynajmować-pożyczać (niepotrzebne skreślić) innego fotelika w miejscu przeznaczenia.

Jak przypomnę sobie inne zalety, to tutaj dopiszę. Wad nie potrafię wymienić, bo ich nie zauważyłam.

Jestem tylko zła na siebie, że na ten zakup zdecydowałam się tak późno. O ile łatwiej by się nam podróżowało....

pechowy dzień

Dzisiejszy dzień na pewno nie możemy nazwać dniem udanym. Zaczęło się już z samego rana. Piotr w czasie pracy pojechał do szpitala na badania kontrolne i odbiór wyników i co się okazało ? Że jego wyniki wsiąkły, a dokładnie mówiąc nie ma śladu, żeby jakiekolwiek badania krwi robił. Po południu z kolei sama miałam wizytę u lekarza, była to wizyta, którą mi przekładano już 3 razy, a ponieważ Pyza ma od kilku dni jakąś alergię na skórze w okolicy pieluchy, stwierdziliśmy że załatwimy dwie wizyty za jednym razem. Więc po popołudniowej drzemce dzieci, zaczęłam się zbierać do wyjścia. Ustaliliśmy z Piotrem, że najrozsądniej będzie jak wezmę taksówkę i z compoundu podjedziemy po niego do pracy i  stamtąd już wszyscy razem pojedziemy do szpitala. Wychodząc z domu w kierunku taksówki Ptysiek się tak wywrócił, że myślałam że ma złamaną rękę. Fijaz (taksówkarz) spóźnił się 20 minut, jak dojechaliśmy pod Piotra biuro, musieliśmy z kolei czekać na niego, bo mężusiowi zachciało się oglądać sklep spożywczy od środka. Jak już dojechaliśmy do kliniki, mieliśmy tylko godzinę żeby załatwić wizytę u pediatry, bo później miałam swojego lekarza umówionego. Pech chciał, że akurat była kolejka i przed nami były aż 3 osoby ! Czekaliśmy 45 minut, aż w końcu zostawiłam Pyzę z Piotrem, zabrałam Ptyśka i poszłam na moją wizytę. Ale żeby nie było tak łatwo okazało się, że ten oddział na który miałam pójść jest w innym budynku. W budynku głównym zapytałam o nazwisko lekarza (podali mi nazwisko: Mubarak) i kazali pójść do budynku B. Jakimś cudem przedostałam się przez zapchaną ulicę na drugą stronę (nasz szpital jest w centrum miasta, w części gdzie są same biurowce i ani jednego parkingu, a na dodatek były godziny szczytu) i wpadłam do recepcji, a tam po krótkiej pogawędce okazało się, że tak tutaj jest taki oddział, ale ja mam spotkanie z doktor Hila a nie Mubarak, a dr Hila przyjmuje w budynku C. Więc ja z powrotem na drugą stronę ulicy z Ptyskiem i wpadam do budynku C, a tam do informacji kolejka. Odczekałam swoje i pytam gdzie przyjmuje doktor HIla. Na 6-tym piętrze - uffff jestem coraz bliżej. Wpadliśmy do windy, wypadamy na 6-tym, a tam siedzi jakaś zblazowana murzynka i czeka aż jakaś półanalfabetka przede mną poskłada literki w ankiecie. Jak już sobie poszła, powiedziałam na jednym wydechu, że mam spotkanie z doktora Hila, ze przepraszam za spóźnienie itd. A ona do mnie po arabsku z jakimiś słówkami które chyba miały być angielskim, że ona nie mówi po angielsku i czy chcę przełożyć spotkanie. Na co odpowiedziałam, że nie, że spóźniłam się tylko 2 minuty. To jakoś wydukała, że owszem mogę przyjść na spotkanie ale w innym terminie albo do innego lekarza, bo dr Hila nie ma teraz w szpitalu. To poprosiłam o spotkanie na inny dzień. No tak, ale od jutra dr Hila jest na urlopie.     To poprosiłam o spotkanie z innym lekarzem. Taaaak... ale żeby umówić się na wizytę, to trzeba pójść do budynku... A. Myślałam, że babsztyla uduszę. Pobiegłam z powrotem do budynku A, gdzie na nas czekał już Piotruś z Pyzą. Tam doszłam do wniosku, że nie ma mowy, żebym jeszcze teraz załatwiała kolejne spotkanie, idziemy na kawę. Na szczęście obok kliniki jest Starbuck's. Dochodzimy do Starbuck'a a tam... "prayer time" (czas modlitwy) i drzwi zamknięte przed nosem. Piotr zdecydował, że pojedziemy do domu, bo dzieci są już zmęczone i nie ma sensu czekać. Zadzwonił po Fijaza, a ja w między czasie dałam dzieciom przekąski do pochrupania, które przezornie zabrałam z domu. Przyjechał Fijaz, ale ponieważ nie było miejsca żeby zaparkować, postawił samochód po drugiej strunie ulicy i wtedy właśnie .... po raz ostatni widziałam moją komórkę.  Musiała wypaść jak pakowaliśmy wózek i torby do samochodu. No cóż - szkoda, na szczęście nie była droga (najtańsza wersja NOKII), ale za to musieliśmy jechać do operatora zablokować numer i przetransferować nadpłatę na nowy numer. Wracając od operatora Fijaz znowu się spóźnił.

Ufffff - ten dzień na reszcie się kończy, miejmy nadzieję że jutro będzie lepiej :)

barazik - ciasteczka z sezamem i pistacjami

Ponieważ jesteśmy słodyczo-lubni, dzisiaj podam przepis na ciasteczka, w których ostatnio zasmakował Piotruś. Barazik.












Ciasto:
255 g masła
1,5 filiżanki cukru pudru
3,5 filiżanki mąki
1 łyżka suchych drożdży
1 filiżanka mleka
255 g sezamu
1 łyżka roztopionego masła
5,5 fuliżanki siekanych pistacji


Syrop:
1/2 filiżanki wody
1 filiżanka cukru pudru
1 łyżeczka soku z cytryny
1 łyżeczka wody różanej


1. Zrobić syrop: zagotować wodę, dodać cukier i na małym ogniu czekać aż zgęstnieje. Dodać sok z cytryny i wodę różaną. Odstawić do wystudzenia.
2. Ciasto: zmieszać masło i cukier aż do jednolitej masy. Dodać mąkę, drożdże i mleko i dalej mieszać aż uzyskamy jednolite ciasto.
3. Odstawić ciasto na 15 minut.
4. W międzyczasie wymieszać syrop z sezamem i roztopionym masłem i taką masę wyłożyć na płaski talerz.
5. Zrolować ciasto w małe kulki i spłaszczyć je do formy małych ciasteczek.
6. Pistacje umieścić na płaskim talerzu.
7. Ciasteczka maczać z jednej strony w syropie z sezamem, a z drugiej strony w pistacjach.
8. Umieścić ciasteczka na blasze i piec przez 10 minut (uwaga, żeby się sezam nie przypiekł !!!)
9. Wyciągnąć z pieca i ostudzić.

wycieczka do ZOO

Dzisiaj byliśmy na wycieczce w ZOO. Całkiem przyjemne miejsce, na początku obawiałam się, że 3 godziny które mamy między poranna a popołudniową drzemką Młodej nam nie wystarczą i trzeba będzie kombinować z wychodzeniem wcześniejszym albo z usypianiem. Ale 2 godziny to jest akurat wystarczający czas, żeby obejść całe zoo, przejechać się pociągiem i jeszcze zrobić sobie mały piknik.

Zoo jest dość duże 161.000 m2, wybiegi dla zwierzą również, jest dużo cienia. Samo ZOO zostało założone  w 1957 roku jako mały ogród ze zwierzętami, które zostały podarowane trzem pierwszym królom Arabii Saudyjskiej. Zwierząt nie ma wielu, raczej to co w każdym ZOO średniej wielkości, jednak z tym ogrodzie akurat nie widać żeby zwierzęta były jakoś źle traktowane, wybiegi są dość obszerne, czyste z atrakcjami odpowiednimi dla rodzaju trzymanych tam zwierząt.

Poza tym są oczywiście sklepiki z popcornem, kukurydzą gotowaną, napojami, chipsami, są stoiska z balonami i innymi tandetnymi zabawkami dla dzieci, są toalety czyli podstawowe rzeczy, które powinny znajdować się w takich miejscach. Zresztą z tego co się dowiedziałam, to ZOO jest właśnie głównym miejscem  spędzania wolnego czasu przez rodziny z dziećmi. Mieliśmy szczęście, bo przyszliśmy tam rano, a wychodziliśmy koło 13:30, kiedy zaczęło robić się naprawdę tłoczno.

no i niestety...

Do dzisiejszego ranka czekałam z nadzieją, że Nathalie odpisze, że ma miejsce w przedszkolu dla Ptyska, ale niestety nie dostałam żadnej wiadomości od niej. Myślałam, że może wyjechała gdzieś na święta i dlatego tak długo nie odpowiada, ale wczoraj był poniedziałek, więc dzień pracujący. W każdym bądź razie dzisiaj Ptysiek poszedł do przedszkola, a co się z tym wiązało musieliśmy zapłacić za nadchodzący semestr. Tak więc niestety nasz powrót do Kanady przesunął się o 2 miesiące. Mam nadzieję, że Piotr dotrzyma danego słowa i nie przedłuży tutaj kontraktu o następne miesiące. Nie wiem czy dam rade mieszkać w tym compoundzie dłużej. Nawet taksówkarz mówił, że Granada jest najbardziej nudnym compoundem, że jak tylko przyjeżdża tutaj jakaś rodzina z "zachodu", zaraz przenosi się do innego. Może coś się zmieni od kwietnia, kiedy Granada przejdzie na system komercyjny. Na razie większość apartamentów zajmują pracownicy pobliskiego szpitala (szpital opłaca za nich wynajem), ale ceny były tak nisko ustawione, że zdecydowano się przekształcić Granade w compound w pełni komercyjny, co wiąże się z podniesieniem cen (już w tym roku podobno cena wynajem wzrosła o 30%). Dlatego większość mieszkańców przygotowuje się tutaj do wyprowadzki, bo nie będą w stanie sami płacić czynszu. Szkoda, że dopiero teraz :( Ciekawe czy wyniosą się stąd również rodziny arabskie ? W sumie, to żadna z tych rodzin nic złego nam nie zrobiła, ale niesamowicie mnie denerwuje, że ten compound jest taki... muzułmański. 90% mieszkających tutaj kobiet po osiedlu chodzi w abajach, a połowa z nich nosi również hijdżab'y i niquab'y (zakrywa głowę i twarz, tak że tylko oczy widać). Jestem jedną z nielicznych, która nie nosi na terenie tego osiedla czarnej abaii, przez co wszyscy się na mnie gapią, co jest niesamowicie wkurzające. Poza tym te arabskie bachory... strach puścić Ptysia na plac zabaw, w obawie żeby nie oberwał od tych smarkaczy, którzy zawsze trzymają się w grupach. Na prawdę mieszkanie tutaj jest potwornie dołujące.