pechowy dzień

Dzisiejszy dzień na pewno nie możemy nazwać dniem udanym. Zaczęło się już z samego rana. Piotr w czasie pracy pojechał do szpitala na badania kontrolne i odbiór wyników i co się okazało ? Że jego wyniki wsiąkły, a dokładnie mówiąc nie ma śladu, żeby jakiekolwiek badania krwi robił. Po południu z kolei sama miałam wizytę u lekarza, była to wizyta, którą mi przekładano już 3 razy, a ponieważ Pyza ma od kilku dni jakąś alergię na skórze w okolicy pieluchy, stwierdziliśmy że załatwimy dwie wizyty za jednym razem. Więc po popołudniowej drzemce dzieci, zaczęłam się zbierać do wyjścia. Ustaliliśmy z Piotrem, że najrozsądniej będzie jak wezmę taksówkę i z compoundu podjedziemy po niego do pracy i  stamtąd już wszyscy razem pojedziemy do szpitala. Wychodząc z domu w kierunku taksówki Ptysiek się tak wywrócił, że myślałam że ma złamaną rękę. Fijaz (taksówkarz) spóźnił się 20 minut, jak dojechaliśmy pod Piotra biuro, musieliśmy z kolei czekać na niego, bo mężusiowi zachciało się oglądać sklep spożywczy od środka. Jak już dojechaliśmy do kliniki, mieliśmy tylko godzinę żeby załatwić wizytę u pediatry, bo później miałam swojego lekarza umówionego. Pech chciał, że akurat była kolejka i przed nami były aż 3 osoby ! Czekaliśmy 45 minut, aż w końcu zostawiłam Pyzę z Piotrem, zabrałam Ptyśka i poszłam na moją wizytę. Ale żeby nie było tak łatwo okazało się, że ten oddział na który miałam pójść jest w innym budynku. W budynku głównym zapytałam o nazwisko lekarza (podali mi nazwisko: Mubarak) i kazali pójść do budynku B. Jakimś cudem przedostałam się przez zapchaną ulicę na drugą stronę (nasz szpital jest w centrum miasta, w części gdzie są same biurowce i ani jednego parkingu, a na dodatek były godziny szczytu) i wpadłam do recepcji, a tam po krótkiej pogawędce okazało się, że tak tutaj jest taki oddział, ale ja mam spotkanie z doktor Hila a nie Mubarak, a dr Hila przyjmuje w budynku C. Więc ja z powrotem na drugą stronę ulicy z Ptyskiem i wpadam do budynku C, a tam do informacji kolejka. Odczekałam swoje i pytam gdzie przyjmuje doktor HIla. Na 6-tym piętrze - uffff jestem coraz bliżej. Wpadliśmy do windy, wypadamy na 6-tym, a tam siedzi jakaś zblazowana murzynka i czeka aż jakaś półanalfabetka przede mną poskłada literki w ankiecie. Jak już sobie poszła, powiedziałam na jednym wydechu, że mam spotkanie z doktora Hila, ze przepraszam za spóźnienie itd. A ona do mnie po arabsku z jakimiś słówkami które chyba miały być angielskim, że ona nie mówi po angielsku i czy chcę przełożyć spotkanie. Na co odpowiedziałam, że nie, że spóźniłam się tylko 2 minuty. To jakoś wydukała, że owszem mogę przyjść na spotkanie ale w innym terminie albo do innego lekarza, bo dr Hila nie ma teraz w szpitalu. To poprosiłam o spotkanie na inny dzień. No tak, ale od jutra dr Hila jest na urlopie.     To poprosiłam o spotkanie z innym lekarzem. Taaaak... ale żeby umówić się na wizytę, to trzeba pójść do budynku... A. Myślałam, że babsztyla uduszę. Pobiegłam z powrotem do budynku A, gdzie na nas czekał już Piotruś z Pyzą. Tam doszłam do wniosku, że nie ma mowy, żebym jeszcze teraz załatwiała kolejne spotkanie, idziemy na kawę. Na szczęście obok kliniki jest Starbuck's. Dochodzimy do Starbuck'a a tam... "prayer time" (czas modlitwy) i drzwi zamknięte przed nosem. Piotr zdecydował, że pojedziemy do domu, bo dzieci są już zmęczone i nie ma sensu czekać. Zadzwonił po Fijaza, a ja w między czasie dałam dzieciom przekąski do pochrupania, które przezornie zabrałam z domu. Przyjechał Fijaz, ale ponieważ nie było miejsca żeby zaparkować, postawił samochód po drugiej strunie ulicy i wtedy właśnie .... po raz ostatni widziałam moją komórkę.  Musiała wypaść jak pakowaliśmy wózek i torby do samochodu. No cóż - szkoda, na szczęście nie była droga (najtańsza wersja NOKII), ale za to musieliśmy jechać do operatora zablokować numer i przetransferować nadpłatę na nowy numer. Wracając od operatora Fijaz znowu się spóźnił.

Ufffff - ten dzień na reszcie się kończy, miejmy nadzieję że jutro będzie lepiej :)