Dzisiaj rano wybraliśmy się z dziećmi na targ wielbłądów. Zrobiliśmy to głównie ze względu na Ptysia, żeby zrozumiał że wielbłądy nie tylko są w ZOO, czy uwiązane na sznurkach przy większych atrakcjach turystycznych. I teraz sama już nie wiem, kto miał największą frajdę na tej wycieczce: Pyza (która cały czas mówiła: aaaaa, ooooo, uuuuu), Ptyś (który w ogóle cały czas gadał), Piotrek (który nic nie mówił), czy Fijaz nasz kierwca.
Camel Souq jest położony kilka mil od Rijadu i jest największym targiem wielbłądów na całym Bliskim Wschodzie. Jeśli doliczy się do tego farmy, które ciągną się od granic Rijadu, to zajmuje on ponad 20 km długości.Do tej pory nie miałam pojęcia, że wielbłądy mają tak różne kolory: od białych, przez beżowe, rude, brązowe po czarne. Wszystkie je można kupić na targu.
Nasz kierowca (widać go na zdjęciu siedzącego na wielbłądzie z Ptysiem) bardzo namawiał nas, żeby Ptyśka i Pyzę posadzić na jednym z tych wielbłądów. Bardzo się temu sprzeciwiałam, ale jak Ptysiek usłyszał tą propozycję, to nie było siły żeby go od tego pomysłu odwieźć. Tak więc dojechaliśmy prawie na koniec targu i tam znaleźliśmy handlarza (bardzo miły Saudyjczyk, dobrze ubrany - widać że bogaty człowiek). Facet zgodził się, żeby dosiąść jednego z jego wielbłądów i pozwolił nawet zrobić nam zdjęcia. Ptysiek tak jak na początku był zachwycony, tak mina mu zrzedła jak tylko wielbłąd podniósł dupsko. Dzięku Bogu, Fijaz usiadł razem z nim i trzymał go żeby nie spadł. Swoją drogą ciekawe dlaczego Piotruś tego nie zrobił - on jeszcze nigdy na wielbłądzie nie siedział. Na szczęście w samą porę uprzedziłam Ptysia, żeby się bardzo mocno trzymał ( w końcu jestem w tym temacie super doświadczona ;) - jechałam na takim zwierzaku AŻ dwa razy :) ). Jednak pomimo wielkiego strachu, jak już Ptysiek zsiadł z tego stworzenia, był bardzo zadowolony i dalszą drogę gadał tylko o tym, dumny że on na camelu siedział, a jego kolega Nathan z przedszkola w Kanadzie, na pewno NIE. Jednak nie mogliśmy zabawić tam zbyt długo, bo zaraz obok podawano lekarstwo małemu wielbłądowi i jego ryk był okropny (musieli go związać), wiec szybko podziękowaliśmy, Piotr dał "bakszysz" chłopcy trzymającemu wielbłąda i ruszyliśmy dalej. Co do chorych wielbłądów, to ich izolowanie wygląda tak, że te które jeszcze można wyleczyć, umieszcza się w osobnych zagrodach, a te które już nie rokują żadnych nadziei wystawia poza zagrodę, uwiązane łańcuchem za nogę do ziemi i tak biedaczyska czekają na śmierć. Widzieliśmy kilka takich osobników, na prawdę przykry widok. Jednak najgorszy był pod koniec targu, tuż przy drodze wjazdowej na autostradę... tam leżał już martwy wielbłąd, porzucony prawdopodobnie, żeby jakieś służby, albo ktoś inny go uprzątnął.
Nasz kierowca (widać go na zdjęciu siedzącego na wielbłądzie z Ptysiem) bardzo namawiał nas, żeby Ptyśka i Pyzę posadzić na jednym z tych wielbłądów. Bardzo się temu sprzeciwiałam, ale jak Ptysiek usłyszał tą propozycję, to nie było siły żeby go od tego pomysłu odwieźć. Tak więc dojechaliśmy prawie na koniec targu i tam znaleźliśmy handlarza (bardzo miły Saudyjczyk, dobrze ubrany - widać że bogaty człowiek). Facet zgodził się, żeby dosiąść jednego z jego wielbłądów i pozwolił nawet zrobić nam zdjęcia. Ptysiek tak jak na początku był zachwycony, tak mina mu zrzedła jak tylko wielbłąd podniósł dupsko. Dzięku Bogu, Fijaz usiadł razem z nim i trzymał go żeby nie spadł. Swoją drogą ciekawe dlaczego Piotruś tego nie zrobił - on jeszcze nigdy na wielbłądzie nie siedział. Na szczęście w samą porę uprzedziłam Ptysia, żeby się bardzo mocno trzymał ( w końcu jestem w tym temacie super doświadczona ;) - jechałam na takim zwierzaku AŻ dwa razy :) ). Jednak pomimo wielkiego strachu, jak już Ptysiek zsiadł z tego stworzenia, był bardzo zadowolony i dalszą drogę gadał tylko o tym, dumny że on na camelu siedział, a jego kolega Nathan z przedszkola w Kanadzie, na pewno NIE. Jednak nie mogliśmy zabawić tam zbyt długo, bo zaraz obok podawano lekarstwo małemu wielbłądowi i jego ryk był okropny (musieli go związać), wiec szybko podziękowaliśmy, Piotr dał "bakszysz" chłopcy trzymającemu wielbłąda i ruszyliśmy dalej. Co do chorych wielbłądów, to ich izolowanie wygląda tak, że te które jeszcze można wyleczyć, umieszcza się w osobnych zagrodach, a te które już nie rokują żadnych nadziei wystawia poza zagrodę, uwiązane łańcuchem za nogę do ziemi i tak biedaczyska czekają na śmierć. Widzieliśmy kilka takich osobników, na prawdę przykry widok. Jednak najgorszy był pod koniec targu, tuż przy drodze wjazdowej na autostradę... tam leżał już martwy wielbłąd, porzucony prawdopodobnie, żeby jakieś służby, albo ktoś inny go uprzątnął.
czarne wielbłądy
poganiacz wielbłądów






Fajne zdjecia, w koncu jezdzicie na wielbladach!!!! Ale nie wszyscy- gdzie jest zdjecie Piotra na wielbladzie???????????????
OdpowiedzUsuńSzczepan
ten maly wielblad wyglada swietnie juz go kocham. Takie cos pomieszane z gaska balbinka(pamietasz?) i ET.
OdpowiedzUsuńSzczepan: Jeden wielbłąd jak zobaczył Piotra to dał dyla, a drugi powiedział: "no way".
OdpowiedzUsuńMayu masz racje, mi też się ten maluch z Gąską Balbinką kojarzy :) Ale byłam zaskoczona, że "noworodki" są takie wielkie, on był mojego wzrostu !
mama wielka to i noworodek musi byc proporcjonalny, to ta jego dluga szyja. Ciekawe czy tez jest taki zlosliwy jak dorosle wielblady czy tez dopiero zycie go uczy pluc na wszystko?
OdpowiedzUsuń