Jest 3:30, a Zośka nie ma zamiaru spać, to jej druga pobudka tej nocy. Pośpi 40 minut i koniec. Ledwo już na oczy widzę. Właśnie posadziłam ją na dywanie, dałam blok i długopis do ręki i niech sobie rysuje... po sobie, właśnie zrobiła sobie "tatuaż" na nodze. Jak trzymałam ją na kolanach, to bawiła się w restartowanie komputera i tak mi namieszała z przyciskami, że go przez chwilę włączyć nie mogłam. Rety, żeby przetrwać do momentu kiedy ukończy 2 latka, wtedy będzie z górki... mam taką nadzieję. Znowu rozrabia, chciałam napisać trochę o nowoczesnych budynkach w Rijadzie, ale to chyba będzie musiało poczekać...
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Agnieszko, znam podobny stan z autopsji! Trzymaj się! Choroby precz!!!
OdpowiedzUsuńWiem, że wydam się teraz osobą bez serca, ale na prawdę bardzo dziękuję za ten komentarz, cieszę się że nie jestem sama, że inni też przez to przechodzą :)
OdpowiedzUsuńprzechodzą, przechodzą...i całkiem niedaleko, w odległości może jakiś 15-30 min jazdy samochodem.
OdpowiedzUsuń