polski akcent

A tu niespodzianka. Ktoś mnie na tutaj ostatnio zapytał o polskie produkty a Arabii Saudyjskiej - więc proszę bardzo. Polskich produktów ci tutaj dostatek. Nawet cały polski sklep z polskimi kosmetykami. Zresztą firma Inglot (ta spod Przemyśla) ma swoje sklepy i w Nowym Yorku i w Montrealu i nie wiem czy nie na innych kontynentach.

dziwny wygląd niektórych samochodów

Dość często na tutejszych ulicach widzieliśmy samochody śmiesznie pomalowane. Ostatnio Piotr zapytał kolegę z pracy i okazał się, że są to zabezpieczenia lakieru w samochodach, które były lub będą jechały po pustyni.

skąd oni to wiedzą ?

Zawsze się zastanawiałam skąd muzułmanie wiedzą w którą stronę powinni się modlić. O ile na zewnątrz nie ma z tym problemu, zwłaszcza tutaj, gdzie zachmurzone niebo jest czymś rzadkim, to w pomieszczeniach zamkniętych takich jak np. centra handlowe, gdzie nie ma okien byłoby to już dla mnie kłopotliwe. I niedawno przez przypadek udało mi się rozwiązać tą zagadkę.
ZNACZKI ;) Oni tu wszędzie mają malutkie, nie rzucające się w oczy blaszki z wizerunkiem świątyni Kaaba w Mekce. 

prowadzenie samochodu w Królestwie

Dzisiaj napiszę na temat, który za mną chodzi od samego przyjazdu tutaj. Od dawna się za niego zabierałam, a wczorajsza przygoda zmobilizowała mnie, żeby w końcu ten temat ugryźć. Od razu zaznaczę, że moja wiedza opiera się na tym co sama zauważyłam na drogach i na tym, czego dowiedzieliśmy się od naszego kierowcy i znajomych z Piotra pracy. Jeśli ktoś miałby coś do dorzucenia na ten temat, bardzo proszę o komentarze.

Jak się prowadzi samochód w Arabii Saudyjskiej ? Tragicznie.
A dlaczego ? Otóż:
1) bardzo łatwo jest zdobyć prawo jazdy.
a) egzamin teoretyczny - przed egzaminem dostaje się 20 pytań z pośród których trzeba będzie odpowiedzieć na 10.
b) egzamin praktyczny - trzeba przejechać odcinek 100 metrów (słownie: stu) mało uczęszczaną drogą (bez żadnych zakrętów)
I oto jest się posiadaczem prawa jazdy - proste prawda ?
2) Tutaj prowadzić mogą już 12 letni chłopcy (z innego źródła słyszałam, że granica wieku jest 14 lat), pod warunkiem, że opiekun napisze im oświadczenie, że pozwala im prowadzić swój samochód. Przerażające ?
A teraz jak jazda wygląda w praktyce (i zrozumiecie, dlaczego Ambasada Kanadyjska zaleca, żeby nie wynajmować, nie kupować i nie mieć nic wspólnego z prowadzeniem samochodów tutaj):
3) ulice są dość szerokie, więc normą jest, że na 2 pasach jadących w tym samym kierunku obok siebie znajduje się na raz 4-5 samochodów. Wyobraźcie sobie jak wygląda "start" spod świateł gdy włączą "zielone" ;)
c.d.n....

Update z godziny 15:40 - drugiej części tego posta nie będzie, bo wszystko co chciałam napisać, opisała w swoim komentarzu osoba podpisująca się jako "Anonimowy", za co bardzo dziękuję.

przerywnik ;)

A teraz coś zupełnie nie związanego z Arabią Saudyjską i naszym życiem tutaj. Wybaczcie ale nie mogłam się powstrzymać. Co prawda jeszcze nie oglądałam filmy Avatar, ale oglądałam z Ptysiem zwiastun i mojemu synkowi tak bardzo się zapowiedź tego filmu spodobała, że specjalnie dla niego stworzyłam jego AVATARA. Jeśli ktoś chciałby też coś takiego sobie zrobić, wystarczy wejść na stronę:
http://www.avatarizeyourself.com


Miłej zabawy ;)

chip twister

Ja się chyba załamię - Ptysiek od wczoraj znowu zakatarzony, w nocy nawet miał kłopoty z oddychaniem. Już nie wiem czy to wirus czy wina suchego powietrza, czy wina piachu, kurzu i innych świństw unoszących się tutaj dookoła. Teraz czekam już tylko, żeby Pyza zaczęła pociągać nosem....

Ale miało być o czymś na co skusiliśmy się wczoraj. Chip Twister albo Potato spiral, różnie to tutaj nazywają. Jest to ziemniak nabity na długi, ostry patyczek, specjalnie okrojony i zanurzony na kilka minut we wrzącym oleju. Później posypuje się coś takiego jakąś chemią (tutaj do wyboru jest kilkanaście smaków) i gotowe. My jedliśmy takiego ziemniaka z posypką serową i maślaną. Z masłem to nie miało nic wspólnego, ale ta serowa smakiem przypominała chipsy serowe. Jeśli je się to od razu na ciepło - jest nawet dość smaczne, im robi się zimniejsze tym mniej pochodzi. Podejrzewam, że kto jak kto ale moja mama, znana fanka ziemniaków i frytek, mogłaby się tym zajadać. Na zdjęciu po prawej widać specjalne urządzenie do okrojenia ziemniaka. Osobiście z tak przygotowanym ziemniakiem spotkałam się po raz pierwszy właśnie tutaj, ale jestem pewna, że można coś takiego kupić w innych krajach.

pierwszy "szlaban"

No to Ptysiek zalicza właśnie pierwszy w życiu "szlaban". Jakieś dwa dni temu wracając ze mną z osiedlowego sklepiku wpadliśmy na Murzynki (jak zwykle) i Ptysiek tak mnie błagał, żebym pozwoliła mu się z nimi bawić, że w końcu skapitulowałam. Pozwoliłam mu zostać "na podwórku" przez następne 30 minut pod warunkiem, że będą się bawić w zasięgu mojego wzroku. No dobra przyznaje się - jestem wyrodną matką i ta zabawa Ptysia z murzynkami była mi bardzo na rękę, mogłam się wtedy na spokojnie napić kawy w domu. Ptysiek został, a ja po wejściu do domu usiadłam z Pyzą (i kawą) w fotelu przy oknie i ich pilnowałam. Co jakiś czas mi znikał z pola widzenia, ale tylko dlatego, że ulica jest dłuższa niż obszar, który widzę z okna - jednak po chwili zawsze się pojawiał, aż nagle ... zniknął na dłużej. Nie chciałam robić afery i zaczekałam jedną minutę, drugą minutę... Po pięciu zaczęłam się zastanawiać gdzie oni są, po siedmiu zaczęłam się lekko niepokoić. Po dziesięciu zabrałam Pyzę i wyleciałam z domu w takim tempie, że nie zdążyłam ani nosidła dla Pyzy zabrać ani nawet sandałów zapiąć i zaczęłam go wołać. Cisza, nawet nie było słychać odgłosów dziecięcej zabawy, jakby się wszystkie dzieciaki rozpłynęły w powietrzu. Podświadomie czułam, że wszystko będzie dobrze, ale jednak wyobraźnia pracowała i ciągle mi do głowy jakieś głupie myśli przychodziły, że to nie jest Kanada (gdzie jak tylko sąsiad widzi dziecko bez opieki na ulicy, to od razu po policję dzwoni, żeby temu dziecku się nic nie stało), że na tym osiedlu mieszka jednak za dużo "piżamowców" (jak to ładnie ich nazywa Sz. - mąż Mai) itd... Obleciałam wszystkie uliczki w pobliżu, a po dzieciach ani śladu... Nagle z zza rogu wychodzą Murzynki z Ptysiem cali uśmiechnięci, myślałam że uderzę i Ptyśka i te smarkule. Krzyknęłam na Ptyśka tak, że wszyscy od razu przestali się uśmiechać i zabrałam go do domu. Od razu po zamknięciu drzwi synek został poinformowany co to jest "szlaban" i że właśnie od dzisiaj jest szczęśliwym uczestnikiem takiej kary. Później uświadomiłam go co mogło się stać, gdyby go ktoś np. porwał. To chyba najbardziej zadziałało na jego wyobraźnię - od czasu gdy Ptyś był mały i Piotr pracował w innej części Kanady, a z nami widywał się tylko w weekendy, Ptysiek ma jakąś "schizę" na punkcie bycia samemu i to tak silną, że babcia Ula gdy zaczęła mu na dobranoc opowiadać bajkę o "Sierotce Marysi" nie mogła jej dokończyć (ba ! zdążyła tylko powiedzieć, że sierotka Marysia nie miała rodziców), bo Ptysiek ze łzami w oczach dopytywał się DLACZEGO ona nie miała ani mamy ani taty.

Mam nadzieję, że ta "przygoda" i kara czegoś go nauczą... A poza tym przez najbliższe kilka dni mam pretekst, żeby omijać murzynki z daleka :)

o sąsiadkach i przedszkolu - ciąg dalszy

Piotr rozmawiał dzisiaj z przedszkolanką i dyrektorką, kobiety obiecały że przyjrzą się temu chłopcu. Na szczęście dzisiaj również odbierał Ptysia z przedszkola (ja dostaję nerwicy jak mam jechać sama z naszym taksówkarzem i być narażona na jego ciągłe gapienie się i wyrywanie mi z rąk Zośki) i widział tego chłopca - stwierdził, że nie zauważył żeby tamten był jakoś bardziej agresywny do Ptyśka, on po prostu zachowuje się jak kompletny dzikus. No nic poczekamy kilka dni - co powiedzą przedszkolanki, jeśli chłopak faktycznie będzie się znęcał nad Ptysiem, to go po prostu nie będziemy już tam wysyłać.

A co do naszych "przemiłych" sąsiadek, to mnie dzisiaj znowu wyprowadziły z równowagi. Czekając na powrót Piotra z pracy, wyszłam z dziećmi na spacer. Od razu przy drzwiach dopadły nas Lorna i Loreen i zaczęło się:

- a jaki rozmiar pieluch nosi Twoja córka ?

- a dlaczego nosisz klucz na "smyczy" ?

- a po co Ci pasek w spodniach ?

- a dlaczego robisz obiad tak wcześnie ? To dziwne, bo wszyscy jedzą obiad o 18:00.

ale nie te pytania były najgorsze. Najbardziej wkurzyło mnie, że one zobaczyły jak Pyza jadła chrupki i same sięgnęły po paczkę chrupek do schowka i się częstowały. Nawet nie miałam pewności, czy miały umyte ręce, jak je do tej paczki wkładały.. no i w ten oto sposób zeżarły całą przekąskę, którą miałam dla dzieci przygotowaną na czas spaceru. Piotr mi później powiedział, że to jeszcze nie takie straszne, jak był w piątek na spacerze sam z dziećmi, to one im wodę całą wypiły. I nie pomagają prośby, żeby tego nie robiły. Nie wiem, może jestem przewrażliwiona, może to normalne, ale mnie to niesamowicie wkurza. Nie wyobrażam sobie, żeby moje maluchy tak się zachowywały. Zresztą to chyba specyfika tego miejsca. Te murzynki nie są wyjątkiem. W Polsce nigdy się z czymś podobny nie spotkałam, w Kanadzie może kilka razy widziałam dzieciaki tak rozpuszczone, ale tutaj to jest jakiś koszmar. Niemal za każdym razem jak jestem w sklepie i np w wózku Pyza bawi się swoją zabawką, albo jakimś drobiazgiem typu łyżeczka do lodów - zawsze znajdzie się jakieś dziecko, które chce tą rzecz Pyzie zabrać. Ostatnio szłam z Pyzą na rękach, trzymałam jej zabawkę i szukałam czegoś na stoisku z pastami do zębów, gdy podbiegło dwóch lokalnych chłopców i próbowało wyrwać mi tą zabawkę z rąk, na co ostro zareagowałam, tak że ich matka przywołała ich do siebie. Strasznie mnie takie rzeczy irytują tutaj. 

rezygnujemy z przedszkola ?

Na to wygląda. Od samego początku Ptysiek nie był zachwycony tym przedszkolem. Myślałam, że po prostu potrzebuje czasu, żeby się przyzwyczaić, ale on codziennie prosił, żeby nie wysyłać go tam. No i od jakiegoś czasu codziennie, wracając z tego miejsca skarżył się, że chłopiec o imieniu Hashim bije go. Myślałam, że to może jakieś Ptysia fantazje, że może wymyśla takie rzeczy żeby zostać ze mną w domu ale... Ptysiek nigdy nie był agresywny, nigdy nie bił (nie popychał, nie kopał, nie wyrywał zabawek itd) Pyzy, nie wydzierał się na nikogo z agresją w głosie, a od czasu gdy wysłaliśmy go do przedszkola zaczęło mu się to zdarzać. I znowu zaczęłam sobie tłumaczyć, że to może taki etap w rozwoju dziecka - ale z drugiej strony jeśli on  nie ogląda filmów ze scenami przemocy (on teraz już w ogóle nie ogląda TV), jeśli w naszym domu nigdy nie było agresywnego zachowania wobec drugiej osoby, to skąd on bierze takie reakcje ????? Skąd zna wulgarne zwroty w języku angielskim ???
No i dzisiaj rano, jak co dzień, zaczęło się błaganie żeby nie wysyłać go do przedszkola, więc zapytałam jak ten Hashim go bije, to Ptysiek stanął przy ścianie, chwycił się za gardło i pokazał jak tamten dzieciak go dusi. Normalnie aż mnie zatrzęsło. Teraz rozumiem skąd Ptysiek ma tyle siniaków (byłam pewna, że po prostu sam sobie nabija, bo jest bardzo nieuważny). Od początku Ptysia zajęć przedszkolnych słyszałam, że zawsze bronił go chłopiec o imieniu Nagi (tak twierdził Ptyś), ale od jakiś 3-4 tygodni nic o nim nie słyszę i wygląda na to, że ten chłopiec już nie chodzi do przedszkola.
Może pomyślicie, że jestem przewrażliwiona, że tak jest w każdym przedszkolu i gdzieś dziecko musi nauczyć się, że na świecie jest agresja.  W pewnym sensie to prawda, ale przez 2 lata Ptysiek chodził do innego przedszkola i nigdy nie było takich sytuacji - czasami on i Nathan się trochę pokłócili, ale Nathalie zawsze kontrolowała sytuację i nigdy Ptysiek nie przychodził tak posiniaczony. Zresztą jak tylko cokolwiek podobnego się zdarzyło, zawsze byłam o tym informowana.

Wygląda więc na to, że dzisiaj Ptysiek jest ostatni dzień w przedszkolu. Jak tylko uda nam się odzyskać paszporty, zrobię sobie z dziećmi krótką wycieczkę do Polski, a po powrocie do domu zapiszemy Ptysia na jakieś zajęcia dla dzieci. Mayu - czy sądzisz, że on jest już gotowy na zajęcia z aikido u Was ? Czy to raczej zły pomysł ? Chciałabym, żeby nie tylko w domu dowiadywał się, że agresywne zachowanie nie jest dobrym rozwiązaniem.  

rozwiązanie zagadki

Brawo Anonimowy, Robin (z koleżanką z pracy) i Zuzamoll. Tak - tak właśnie wygląda burza piaskowa. Nasz kierowca też twierdzi, że zdarzają się gorsze, ale ta też była dość uciążliwa dla astmatyków i jak się okazało później dla niektórych kierowców.

A jak to wyglądało u nas ? Popołudniu w sypialni Piotr zasunął zasłony, żeby Pyza szybciej zasnęła. Niestety miał problem z uśpieniem jej, więc sama wkroczyłam do akcji. Położyłam się koło Małej i zamknęłam oczy udając, że śpię. Jak je otworzyłam po jakimś czasie, doszłam do wniosku, że Piotr wyjątkowo dobrze zasunął te zasłony, bo w pokoju było ciemno jak w nocy. Gdy Pyza wstała, z powrotem rozsunęłam zasłony i przez moment zastanawiałam się, kto w ciągu godziny zmienił w latarniach na ulicy żarówki na pomarańczowe. Jak do mnie dotarło, popędziłam po aparat fotograficzny, żeby utrwalić to co się w danej chwili działo. Na dworze ciężko było oddychać, nawet jak próbowałam tylko zrobić zdjęcie, to wytrzymałam 1-2 minuty, bo mój biedy nos domagał się natychmiastowego powrotu do domu. Sprawdziłam przy okazji na stronie meteomedia.com  i wilgotność powietrza w danym momencie była 9%. Dla mnie straszne. Jednak co by nie mówić - zrobiło to na nas duże wrażenie.