wtorek, 17 listopada 2009

dzień drugi

Wtorek, 17 listopada 2009
Około 4:37 obudziło nas (Ptysia i mnie) dziwne zawodzenie. Ptysiek zaskoczony zapytał:
-        Mama, a co to za hałas
Odpowiedziałam mu, że to taki pan śpiewa wzywając wiernych na modlitwe poranną (cóż za bezbożna pora), na to Ptyś:
-        A czy ten pan tak wyje, bo go serce boli ? Hm... ten facet jest NIE-SA-MO-WI-TY.
No i rano musiałam mu pokazać gdzie ten pan jest gdy spiewa J
Ha, wycie tego pana wywarło na Ptyśku ogromne wrażenie (równe niemalże temu, jakie zrobił na nim bijący zegar u Szczepanów), bo teraz co chwila pyta się o tego człowieka:
-        A gdzie mieszka ?
-        A dlaczego śpiewa ?
-        A jak wygląda ?
I tak w kółko. A właśnie przed chwilą poprosił mnie, żebym przyniosła mu zamek, który lezy na stole w części wypoczynkowej pokoju, w którym się własnie znajdujemy, bo sam sie boi, że jak tylko się ode mnie oddali, to TEN PAN znowu zacznie spiewać.
Chociaż musze przyznać Ptysiowy racje – śpiew tych muzzeinów tutaj, na środku pustyni robi niezapomniane wrażenie.
Update z dzisiejszego popołudnia,
Bardzo przyzwoita ta Piotrusia nowa firma. Dzisiaj mężuś spotkał się z nimi po raz pierwszy i okazało się, że jutro dostarczą nam nową pościel, ręczniki i rzeczy pierwszej potrzeby do tego apartamentu. Dzięki im za to J
Dobranoc J     

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz