Pierwszy dzień pracy Piotra. Dzieci powoli przyzwyczajają się do zmiany czasu. W sumie to nawet dość dziwnie to wygląda, bo budzą się po 9 rano, pierwszą drzemkę mają oboje (!!!) już koło 11:30, przykładają tylko głowy do poduszek i już chrapią i śpią 2 a nawet 3 godziny (Ptysiek spałby dłużej gdybym mu na to pozwoliła). Dzisiaj wstali około 15-tej i poszliśmy drugi raz na jeden z placów zabaw. W sumie to porównując świat cywilizowany i tutejszy, dochodzę do wniosku, że tutaj wychowywanie dzieci postawione jest na głowie. Tutaj nikt nie wstaje przed 9 rano (nie mówie o współczesnych “niewolnikach” typu mieszkańcy Bangladeszu, Filipin czy Indii ! Sklepy czynne są przeważnie do 24 – 1 w nocy i do tej pory pełno jest w nich rodzin z dziećmi nawet małymi. Nawet w tej chwili, jest 23:17 - Ptysiek dokazuje, a Pyza dopiero przed chwilą poszła spać.
Nadal nie mamy internetu, podobno jutro Piotruś ma iść coś “załatwiać”. Dzisiaj udało się kupić komórki, więc może od jutra będziemy mieli jakąś łaczność ze światem zewnętrznym.
No i wygląda na to, że zacznę nosić hijab tak jak należy. Przez ostatnie dwa dni wychodziłam z domu w abbaji a hijab miałam tylko narzucony na ramiona (tak na wszelki wypadek) ale nawet w zwykłym Carrefour’ze tubylcy patrzyli na mnie w dość nieprzyjemny (bardzo pogardliwy) sposób.
Jutro idziemy do IKEA po jakieś szklanki, kubki, garnki i przede wszystkim po pościel (ta z firmy Piotra jeszcze do nas nie dotrała, a pod czymś musimy spać). Może jak się uda, to wyśle też jutro pierwszego maila z kawiarenki internetowej w tutejszej angielskiej bibliotece.
A! Pyza powiedziała dzisiaj swoje pierwsze arabskie słowo: halala J
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz