Al-Hammadi Hospital - inny szpital, nowe doświadczenia

Dzięki osobie, którą tutaj nazwę powiedzmy... Nieznajoma, dowiedziałam się o istnieniu innego szpitala, zaraz obok naszego Dr Suleiman Al-Habib w centrum Rijadu. Szpital ten ma dość duży oddział pediatryczny i jest rekomendowany przez Kanadyjskie Ministerstwo Zdrowia, ponieważ spełnia ich normy. Jak wcześniej pisałam, stan zdrowia dzieci bardzo się pogorszył i nie mieliśmy wyjścia, musieliśmy znowu zawitać do lekarza. Doszłam do wniosku, że lepiej pójść do nowego, może nowy lekarz wymyśli coś innego, a nawet jeśli nie, to  przynajmniej z innego źródła dowiemy się, że jednak antybiotyk jest konieczny. Tak więc w czwartek rano, pojechaliśmy do szpitala Al-Hammadi. Sam szpital przy wejściu bardziej przypomina luksusowy hotel, z 3 dużymi recepcjami/informacjami. Niestety nie dostaliśmy się do polecanego nam doktora Haddada. Pan z rejestracji bardzo nas przepraszał, ale jedyny lekarz, który nie ma jeszcze kompletu pacjentów to dr Hala i niestety są przed nam AŻ dwie osoby. Straszne ;) Usiadłam z Pyzą na krzesełkach przed gabinetem, a Piotr z Ptysiem poszli zwiedzać szpital. Nagle otworzyły się drzwi i filipińska pielęgniarka wyczytała nasze nazwisko. Weszłam sama z Pyzą i przeprosiłam panią doktor, że będzie musiała trochę zaczekać, bo mąż jak zwykle się zgubił :) Pani zaczęła od badania Pyzy. Byłam pozytywnie zaskoczona, bo w tym szpitalu (albo może u tej lekarki) wyjątkowo była tylko jedna pielęgniarka i nie wyrywała mi dziecka z rąk do ważenia i mierzenia. Pozwoliła mi samej na spokojnie posadzić Pyzę na wadze i delikatnie pobrała wszystkie potrzebne dane. W między czasie odnalazła się zguba razem z moim synem. Pani doktor dokładnie osłuchała i Pyzę i Ptysia, bardzo dokładnie oglądała ich gardła, uszy i nosy i potwierdziła, że Pyza ma zapalenie górnych dróg oddechowych i oboje mają astmę w tym najcięższym stadium. Jednocześnie podawała pielęgniarce jakieś kody, która ta wpisywała do komputera. I tak przy wyjściu dostaliśmy recepty w dwóch egzemplarzach (dla nas i dla aptekarza) wypisane czytelnie na komputerze, łącznie z wydrukowaną informacją, jakie jest rozpoznanie i jak stosować leki. Bosko ! Z gabinetu od razu poszliśmy do apteki, gdzie kupiliśmy antybiotyk, syropy na kaszel i nebulizator razem z lekami do wdychania. Jeszcze tylko zahaczyliśmy o miejsce, gdzie można kupić coś do zjedzenia (Ptysiek nagle ozdrowiał jak zobaczył kebab-twister i nie było mowy, żeby wyjść stamtąd nie kupując mu tego !!!! Tak, tak ten Ptysiek który je jak wróbelek). I pojechaliśmy do domu. 

W domu troszkę mi mina zrzedła jak zobaczyłam ile mamy tych inhalacji - wychodzi w sumie około 5 godzin na dobę pod aparatem. Ale na szczęście to tylko 4 dni, w tym dwa weekndowe więc Piotr mi trochę pomoże z dziećmi.

Update z piątku:

Wygląda na to, że inhalacje troszkę pomagają - Pyza nadal ma świszczący oddech, ale nie jest on już tak donośny jak dwa dni temu, a u Ptyśka z kolei prawie wcale nie słychać już tych "organów" na oskrzelach. Ufffff... tylko dlaczego mnie tak ucho, gardło i ślinianki bolą ?