Jestem w szoku, że dopiero dzisiaj mnie to spotkało, a jednak... Zrobiliśmy sobie dzisiaj małą, rodzinną wycieczkę do ciekawych miejsc w Rijadzie (zdjęcia będę umieszczać stopniowo na blogu), a zakończeniem tak miłego dnia miał być obiad w poleconej nam przez Znajomą restauracji nieopodal Dzielnicy Dyplomatycznej. Pobyt w tej restauracji również będzie opisany w osobnym poście. Po wspaniałej uczcie chcieliśmy wracać do domu, ale jak się okazało nasz pyskaty taksówkarz mógł nas odebrać dopiero za pół godziny. Więc cóż można robić po obiedzie, gdy na dworze słońce niemiłosiernie praży ? Oczywiście iść na dobrą kawę. Weszliśmy do jednej kafejki, mąż oczywiście jako gentelmen puścił mnie przodem, a tu niespodzianka, wózka nawet dobrze nie wepchnęłam do środka, a facet za barem krzyczy, że nie mają sekcji dla rodzin i normalnie mnie wyprosił. Byłam w takim szoku, że po prostu wyszłam. Poszliśmy do kafejki obok - to samo. Po krótkich poszukiwaniach znaleźliśmy trzecią kafejkę. Przez wielkie oszklone drzwi widziałam, że siedzą sami mężczyźni i już czułam, że nic z mojej poobiedniej kawy nie będzie, ale na wszelki wypadek wolałam się upewnić. Otworzyłam drzwi i poczułam cudowny chłód klimatyzacji, myślałam że choćby mi placem "czop-czop" grozili, to nie ruszę się stamtąd. Pytam faceta za barem czy mają sekcję dla rodzin, a ten z uśmiechem na ustach powiedział, że nie - ale mogę sobie kawę u nich kupić, więc wstąpiła w mój umysł na głodzie kofeinowym nadzieja. Zamówiłam, zapłaciłam, a facet mówi, że kupić mogę ale jeśli chcę wypić muszę wyjść na zewnątrz. Myślałam, że trupem padnę jak to usłyszałam. W kawiarni było wielu mężczyzn, którzy rozwaleni na sofach, w przyjemnym chłodzie palili papierosy, pili kawę, czytali gazety, dyskutowali, a ja ubrana w czarny płaszcz musiałam wyjść na skwar i pić na stojąco gorącą kawę. Co prawda miałam do wyboru usiąść na zewnątrz w części gdzie akurat nie było mężczyzn (ale te stoliki stały w pełnym słońcu i metalowe krzesła były tak nagrzane, że nie było można ich nawet dotknąć), albo pić kawę na stojąco poza obszarem kafejki. Przez chwilę siedziałam razem z Piotrem na zewnątrz w części zacienionej, ale tam również siedzieli mężczyźni i widać było, że nie bardzo im to odpowiada. Tak jak napisałam na początku, od chwili przyjazdu tutaj było to pierwszy raz kiedy faktycznie mnie wyproszono z kawiarni tylko dlatego że nie jestem mężczyzną.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz