Wczoraj zrobiliśmy sobie "dzień w centrum handlowym", chcieliśmy po prostu przejść się i zobaczyć jak wygląda inny mall. Pojechaliśmy taksówką do Sahara Mall ( http://www.saharamall.com.sa/ins.htm ) rano, gdy jeszcze nie było dużego ruchu na ulicach. I powiem Wam szczerze, że byliśmy zachwyceni. W centrum handlowym byliśmy prawie sami, wypiliśmy spokojnie kawę, zjedliśmy cynamonowe zwijańce i odkryliśmy... olbrzymi plac zabaw, a raczej park rozrywki z olbrzymimi karuzelami, rollercoaster'em, placem z samochodami typu go-cart, a to wszystko otoczone niezliczonymi zatoczkami z miejscami do jedzenia i oczywiście całą masą punktów gastronomicznych. Chyba nie muszę pisać, że Ptysiek oszalał ? Ponieważ najpierw zaplanowaliśmy zjeść lunch, a dopiero później oglądać park rozrywki, Piotruś kupił jedzenie. Niestety musiał wszystko zjeść sam, bo i Ptysiek i Pyza nie byli w stanie usiedzieć spokojnie na miejscu, więc zabrałam ich na krótki spacer po parku rozrywki, żeby przynajmniej Piotr zjadł w spokoju. Jak Piotruś skończył posiłek - wtedy się zaczęło. Kupił Ptyśkowi kartę, dzięki której nasz Duży Chłopiec sam mógł sobie wybierać atrakcje i płacić za nie. To było szaleństwo. Ptysiek dostał oczopląsu, nie wiedział z której atrakcji ma w danej chwili korzystać. Szczerze się przyznam, że Piotrek też dostał lekkiego świra i w chwili gdy zaproponował Ptyśkowi przejażdżkę rollercoaster'em powiedziałam: STOP ! Tu już trochę trzeba było obu panom wyznaczyć granice. Czasami się zastanawiam, który z nich jest większym dzieckiem. W końcu nadeszła godzina drzemki maluchów i trzeba było zbierać się do domu. Jednak i Ptysiek i Pyza byli tak podekscytowani wczorajszym porankiem, że musiałam z nimi długo walczyć, żeby choć chwilę pospali i co ? Spali łacznie może 20 minut i pierwsze co usłyszałam, jak się zbudzili było: Mama, na plac zabaw. Piotrowi nie trzeba było tego dwa razy powtarzać, sam zadzwonił po taksówkę i w ten oto sposób całe późne popołudnie i wieczór znowu spędziliśmy w centrum handlowym. Pod koniec byłam tak otumaniona tym hałasem i migającymi światłami, że marzyłam tylko o powrocie do apartamentu.
Na koniec napisze jeszcze tylko jak ciężko jest kobiecie znaleźć miejsce w takim centrum, żeby nakarmić małe dziecko. Tutaj nie ma czegoś takiego jak "pokoje dla matki z dzieckiem". Jeśli chce się nakarmić niemowlaka (mówię o karmieniu naturalnym), trzeba pójść:
- do łazienki - co może przyprawić o mdłości, bo większość toalet, to zwykła dziura w podłodze, która przeważnie jest strasznie zasikana, więc samo wejście grozi zmoczeniem butów, abaii i skarpetek
- do "tailor's room" czyli czegoś w rodzaju przymierzalni dla kobiet (tutaj nie wolno mierzyć ubrań w sklepach, trzeba strój kupić, pójść do "przymierzalni", przymierzyć i jeśli nie pasuje to oddać). Ale w tailor's room przeważnie jest tłum osób mierzących albo... modlących się na tych ich dywanikach, więc wcisnąć się tam, graniczy z cudem.
Wczoraj miałam szczęście bo za drugim podejściem udało mi się wcisnąć do przymierzalni, usiąść w kąciku na ziemi i po prostu nakarmić Pyzę. Oczywiście od razu pojawiły się inne kobiety, jedna zaczęła się modlić, inna przymierzała jakąś kieckę, a trzecia ciągle mi zaglądała przez ramię, żeby zobaczyć blond Pyzę. Myślałam, że dostanę rozstroju nerwowego przez te 3 minuty. Ktoś może powiedzieć, że łatwiej byłoby wziąść dla Pyzy gotowy słoiczek z jedzeniem i nakarmić (w tej wyjątkowej sytuacji) gotowym obiadkiem. Otóż problem polega na tym, że w tym dzikim kraju nie ma czegoś takiego jak obiadki w słoiczkach dla niemowląt. Jest kilka słoiczków z przetartymi owocami (do kupienia tylko w aptekach) i to jest wszystko ! W Kanadzie narzekałam, że jest mały wybór słoiczków dla dzieci w porównaniu z bogactwem tego typu produktów w Polsce, ale teraz z perspektywy czasu Kanada wydaje mi się rajem pod tym względem. Rety ile bym dała za kilka słoiczków obiadowych HEINZ'a.
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz