o śmietniku który mówi i przedszkolu

 Ptysiek zachowuje się coraz gorzej, jest z nim teraz dużo więcej kłopotów niż zazwyczaj, ale to wina tego, że się po prostu nudzi w domu. Staram się wymyślać maksymalnie dużo atrakcji i dla niego i dla Pyzy, ale nie zawsze starcza mi na wszystko sił. Jutro o 10 rano jesteśmy umówieni z przedszkolanką w compoundzie EID, 2-3 minuty jazdy samochodem od nas na wstępną rozmowę. Podobno ma 1 miejsce dla 4-latka, ale jakoś nie bardzo mogę sobie wyobrazić, jak to wszystko będzie wyglądać. Na dodatek dzisiaj Piotr powiedział, że poinformowano go w pracy, żebym sama z dziećmi nigdzie nie wychodziła poza compound, bo jest po prostu bardzo niebezpiecznie. Nawet do przedszkola trzeba jeździć taksówką. Załamka. Mam nadzieję, że to wszystko jest mówione na wyrost i jeśli dogadamy się z przedszkolanką, będę mogła chodzić pieszo po Ptyśka do przedszkola, które notabene otwarte jest w godzinach 8:30-12:30.

Dzisiaj popołudniu poszliśmy do Centrum Handlowego na obiad. No i Ptysiek zwariował na punkcie kosza na śmieci, na koniec chciał ojcu wyrwać jeszcze talerz z niedokończonym posiłkiem, żeby tylko jeszcze raz pójść wyrzucić śmieci. A co takiego niezwykłego jest w tutejszych koszach ? Wystarczy lekko popchnąć klapkę, a one się same otwierają i mówią "thank you". Coś pięknego.

No i oczywiście dzień zakończyliśmy na placu zabaw. Dzieciaki z Piotrkiem przejechały się olbrzymią karuzelą. To była pierwsza przejażdżka Pyzy, więc piszczała z zachwytu. Ptysiek zaliczył jeszcze pływanie łódką z silniczkiem po stawie, jazdę wozem straży pożarnej i można było wracać do domu.