o daktylach

Dzisiaj będzie o naszych ulubionych owocach tutaj - daktylach (dla niewtajemniczonych, to te ciemnobrązowe na lewym zdjęciu w górnym prawym rogu) ;). Pierwsze w życiu daktyle jadłam w czasie podróży do Tunezji. Oczywiście nie byłabym sobą, gdybym tych owoców nie starała się "rozpracować", a przy okazji nie obrzydziła ich mojej mamie :) Mamuś - jeśli czytasz tego posta, to chciałam Cię zapewnić, że nie zrobiłam tego umyślnie. Ja po prostu lubię wiedzieć co jem. Otóż zamiast jeść daktyle normalnie jak każdy człowiek (wsadzić do buzi, rozgryźć miąższ i wypluć pestkę), ja je rozbierałam na czynniki pierwsze palcami nad talerzem i co zobaczyłam ? larwy przy pestce :) Dlatego teraz każdemu, kto zaczyna jeść te owoce radzę, żeby najpierw obejrzał co właściwie je.

Ale może napiszę ogólnie o owocach. Same owoce pochodzą z drzewa palmy daktylowej, która żyje około 80-ciu lat i osiąga wysokość do 35 metrów (zwykle do około 20 metrów). W ciągu całego swojego życia daktylowiec wydaje do 300 kg owoców. Jest to prawdopodobnie jedno z najstarszych drzew owocowych wykorzystywanych przez człowieka od prawie 5-6 tysięcy lat. 

Wyróżnia się trzy rodzaje owoców:

- twarde - nadające się do jedzenia na surowo lub mielone na mąkę, z której po dodaniu mąki jęczmiennej wypieka się tzw. "chleb pustyni"; owoce lub same nasiona stanowią paszę dla zwierząt hodowlanych,

- miękkie - z których wyciska się miód palmowy,

- półtwarde - odmiany pomiędzy twardymi i miękkimi.

Na świecie uprawianych jest wiele odmian daktyli, ale do najpopularniejszych należą:

Bhari - nazwa pochodzi od wiatru, który ma zasadniczy wpływ na ich aromat, mają cienką skórkę i delikatny miąższ;

Degled Noor - ze względu na jasno-bursztynowy kolor nazywane "daktylami światła", o delikatnym smaku i aromacie;

Hdlawy - suszone na drzewach i dosuszane w suszarniach, mają delikatny miąższ;

Medjool - ze względu na wielkość i smak owoców nazwany "Cadillakiem" wśród daktyli, o delikatnej skórce i soczystym miąższu; mają tak dużo soku, że muszą być suszone w suszarniach;

Thoory - nazywane "daktylowym chlebem", ponieważ stanowią podstawę wyżywienia koczowniczych plemion Nomadów, jest to najbardziej wysuszony typ daktyli o twardej skórce i bardzo słodkim miąższu, bardziej nadający się do żucia;

Zabidi - arystokrata spośród daktyli, wyróżniający się dużą pestką, pokryty czerwonawo-brązową skórką, słodki w smaku i doskonały na przetwory.

Co można jeszcze zrobić z drzewa daktylowca i jego owoców ?

- wino i wódkę palmową (nie piłam, nie wiem jaki mają smak), wino uzyskuje się  z soku z naciętego kwiatostanu i poddanego fermentacji, a w procesie jego destylacji otrzymuje się wódkę palmową,

- kłody (pnie) i liście stanowią popularny materiał budowlany

- z liści można uzyskać włókno, które stosuje się w plecionkarstwie,

- z pestki daktyla można wyhodować samemu palmę, która kiełkuje około 6 miesięcy.

Właściwości odżywcze:

- są źródłem cukrów i naturalnych salicylanów, działających jak aspiryna. 

- zawierają witaminę A, C, B1, B2 i PP, potas, żelazo, fosfor i magnez. 

- dzięki zawartości sporej ilości błonnika, zapobiegają zaparciom, obniżają poziom cukru i cholesterolu we krwi, łagodzą objawy menopauzy,

- wykazują też właściwości przewbólowe, przeciwzapalne i przecizakrzepowe., a dzieki zawartości antyoksydantów wzmacniają organizm przeciw niektórym chorobom.

- zalecane są osobom chorym na nadciśnienie tętnicze ze względu na zawartość potasu,

- są bogate w cukry proste (73 g /100 g), które nie wymagają procesu trawienia, lecz od razu zostają wchłonięte przez organizm. Są doskonałym źródłem energii dla sportowców przed i po treningu,

- uzupełniają niedobory glikogenu w wątrobie i mięśniach,

- zawierają duże ilości potasu dlatego ich spożycie wskazane jest po ciężkich wysiłkach i po intensywnym poceniu się,

- wykorzystywane są również  w przemyśle kosmetycznym. Roślinne DHEA (otrzymane z owoców daktyli) - składnik identyczny z naturalnym hormonem wytwarzanym przez organizm ludzki. Zastosowany w kremie ma właściwości regenerujące, przeciwutleniające, ujędrniające, łagodzące, a także silnie wygładzające zmarszczki. Dodawane są też do kremów do ciała, balsamów, płynów do kąpieli.

I jeszcze ciekawostka arechologiczna:

W latach 1963-1965 w twierdzy Masada w Izraelu archeolodzy znaleźli nasiona daktylowca sprzed 2000 lat, które przechowywane były w szufladzie. Jedno z nasion - nazwane Matuzalem - wykiełkowało i zakwitnie ok. 2012 roku.

* dane z Wikipedii i strony Bakallandu